Nu al klaar !!!!

15 november.

Eigenlijk zou mijn volgende afspraak pas op 28 november zijn. De brug zou dan definitief vastgezet worden.
Maar begin vorig weekend kreeg ik de indruk dat de bovenrand van de brug aan de linkerkant ietsje verder naar beneden voelbaar was en werd de kroon gevoelig. Vervolgens gebeurde rechts hetzelfde. De pijn zakte wel, maar het idee dat er speling op de brug zat bleef. Met praten had ik zelfs het idee dat het geheel iets verschoof. Kortom, ik was bang dat de brug aan het loskomen was.

Gelukkig kon ik dinsdagmiddag al terecht. Ik gaf aan wat ik dacht, de tandarts zei: laten we maar even kijken, en vervolgens... Pakte hij zo de brug uit mijn mond! Ik schrok enorm, hij zat dus echt helemaal los. Alle andere keren moesten er tangetjes en een hoop gewrik aan te pas komen, maar nu.... Helemaal niks, één beweging. Het besef dat dit ook vanzelf mis had kunnen gaan op mijn werk of thuis zorgde dus nog voor het nodige kippenvel achteraf. Brrr!!

Het leek ons allebei het beste om de brug dan nu maar definitief vast te zetten. Dit gebeurt gelukkig met andere cement dan de noodvoorziening! Eerst wordt de brug dan van links naar rechts voorzien van lange flosdraden en vervolgens ingezet en aangedrukt. Wat vervolgens precies gebeurt weet ik niet, wel dat de flosdraden boven de brug langs op en neer gehaald worden. Dat is geen pretje en doet pijn aan je tandvlees. Daarna worden ze er voorzichtig tussenuit getrokken. Het verwijderen van de cementrestjes neemt daarna ook nog flink wat tijd in beslag. Tussendoor bleken mijn ondertanden ook vast te zitten in het cement aan de binnenkant, dus daar moest nog wel even wat kracht op uitgeoefend worden.

Na weer zo'n 3 kwartier in de stoel was ik dan helemaal klaar en... Het resultaat mag er zijn! Niet dat dat de insteek was om hieraan te beginnen, maar het is ook een grote positieve uiterlijke verandering geworden waar ik toch wel heel blij mee ben.

En dan nog de financiële kant van het verhaal. De geschillencommissie heeft ook de zorgverzekeraar om uitleg gevraagd en daarna aangegeven dat het wel zo'n 2 maanden duurt voor ik weer een bericht kan verwachten. Inmiddels is de rekening van de mondkliniek wel opgemaakt, gelukkig is het begrootte bedrag aangehouden, ondanks het feit dat ik geen 3 maar 9 keer een afspraak gehad heb.
Ik heb wel even uitstel gevraagd om het antwoord van de geschillencommissie af te wachten, maar hierover nog geen uitsluitsel gehad. Dit wacht ik dus nu nog af.

Hopelijk kan ik nu dit hele verhaal afsluiten en komt er geen vervolg meer. Ik zou nog kunnen nadenken over een brug op de plaats waar de melkkies getrokken is, maar daar ben ik nu helemaal niet mee bezig.
Ik ben blij dat dit 'klaar' is, ik geen zorgen meer hoef te hebben over mijn voortanden en lekker onbezorgd kan lachten met mooie boventanden.


                                                Wordt hopelijk niet vervolgd!

Deze week 2 afspraken.

24 oktober.

Afgelopen dinsdagmiddag en vanochtend ben ik weer naar de mondkliniek geweest.

Dinsdag is de brug verwijderd en een noodbrug gemaakt en geplaatst. Dit ging weer gepaard met het nodig trek-, duw- en paswerk, wat altijd vervelend tot flink pijnlijk is. De noodbrug is teruggezet met wat vaseline, zodat deze er vanochtend gemakkelijker uit zou kunnen gaan, maar dat bleek toch niet het geval te zijn...

De afgelopen dagen is de definitieve brug bijgewerkt en bijgebakken, daarna uitgehard, zodat hij er vanochtend weer terug in gezet kon worden. Ik had mij voorgenomen om dit ook nu nog niet definitief te laten doen, omdat er dan geen correctie meer mogelijk is. Aangezien het tandvlees/verhemelte de afgelopen weken geslonken is, is het namelijk niet uit te sluiten dat dit nog een tijdje zal doorgaan. Als de brug dan helemaal vastzit, zal die ontstane ruimte niet echt meer op te vullen zijn. De tandarts was het hier helemaal mee eens.
De brug zit dus voor de komende  4 weken weer vast met noodcement.

Ook dit was weer geen fijne behandeling. Het uithalen, passen, schoonmaken van de afgeslepen tanden, waarin de zenuwuiteinden bloot liggen, geknoeid cement van het tandvlees af schrapen, het is allemaal geen pretje. Zodra de brug weer zit is het leed weer geleden en voel je niets meer, dat maakt het toch allemaal wel te doen.

Nu is het afwachten wat er gebeurt en of de aansluiting goed is/blijft.
Voor het eerst is het nu wel gevoelig als ik onder tegen de brug aanduw. Er is meer druk op mijn verhemelte en op de noodkronen. Dit zal de bedoeling ook wel zijn ;)

Ik zie nu dat de hoektanden tov de voortanden iets meer naar voren gekomen zijn en er niet meer ietsje achter staan. Het is niet echt storend maar ik zie het wel. Ook dat is iets waarover ik de komende weken moet beslissen of dit het maximale eindresultaat is.

Wordt dus nog vervolgd!

Helaas..... Nog niet klaar!!!! Pfff.

12 oktober.

Eergisteren ben ik weer naar de mondkliniek geweest.
Ik was ervan overtuigd dat dit de laatste keer was en de assistente en ik grapten daar zelfs nog even over. Helaas bleek dit niet te kloppen...

De tandarts heeft heel goed gekeken naar hoe de brug op dit moment en in deze vorm aansluit op mijn verhemelte. Ik voelde zelf heel lichtjes dat er soms lucht overheen ging, dus dat er wat ruimte was had ik zelf ook al geconstateerd. Jammer genoeg is dit niet iets wat zich vanzelf corrigeert. Het tandvlees kan wel de dummies omsluiten, maar groeit niet 'door' als er geen contact is. De brug zal dus de ruimte moeten opvullen.

Dat betekent dat er nog 2 nieuwe afspraken zullen volgen. De eerste om de brug uit te nemen en weer tijdelijk een noodbrug te plaatsen, zodat de brug kan uitgestraald (?) en opgebakken (?) kan worden, waarna hij beter tegen het tandvlees past. En de tweede om na afkoelen en uitharden de brug dan wel definitief vast te zetten.

Gelukkig heb ik volgende week een vakantieweek waarin deze beide afspraken kunnen vallen, zodat ik niet met de noodbrug naar mijn werk hoef.
Maar... Het is toch wel balen. Enerzijds omdat het steeds uitnemen, schoonmaken en inzetten van de brug erg pijnlijk is. De zenuwen in de afgeslepen tanden liggen immers bloot, waardoor je bij elke aanraking een sensatie voelt alsof je tanden onder stroom staan. En anderzijds omdat ik mij afvraag in hoeverre al deze extra handelingen bij de oorspronkelijke begroting bijgeteld zullen worden.
Over dit laatste zal ik dan ook zsm contact hebben met de tandarts die de intake heeft gedaan en de begroting opgesteld.

Wordt dus volgende week opnieuw vervolgd.

                               

Toch nog niet klaar....

12 september.

Vandaag ben ik hoopvol naar de mondkliniek gegaan, want dit zou de laatste afspraak zijn.
Dat is helaas toch wat anders gelopen:

Ik heb de definitieve brug nu wel in, maar deze is nog wel met noodcement ipv definitief vastgezet.

Alle wijzigingen die we vorige week besproken hebben zijn zo ongeveer uitgevoerd. De kleur is mooi en het geheel oogt minder massief. De tanden zijn goed van vorm en grootte.

Toch vond de tandarts, dat ik beter een paar weken goed kan gaan kijken en ervaren of ik helemaal tevreden ben. Dan kunnen er alsnog veranderingen aangebracht worden, mocht ik dat willen. Als de brug echt helemaal definitief vastgezet is, kan dat niet meer, want dan kan hij echt niet meer uit! Hoewel ik eerst even moest denken aan weer een (duurbetaald) consult, is er voor de redenering natuurlijk ook wel wat te zeggen...  Dus dat doe ik dan nu maar.

Ik heb nu nog een afspraak voor over 4 weken voor finetuning en dan echt definitief vastzetten van de brug.En dan vind ik het echt welletjes, want de pasmomenten zijn echt pijnlijk en vervelend!

De tandarts die mijn reguliere controles doet en de tandarts van de mondkliniek hebben allebei een aanvullende brief voor de zorgverzekeraar geschreven, zodat de aanvraag nog een keer beoordeeld kan worden. Ik hoop maar op een wat gunstiger uitkomst dan tot nu toe.

               

Derde behandeling: passen van de 'biscuit'.

6 september.

Gisteren heb ik weer een uurtje in de tandartsstoel doorgebracht.

Eerst werd met enige moeite de noodbrug verwijderd. De assistente probeert dit elke keer eerst voorzichtig, maar krijgt met dat gepeuter geen beweging in de constructie. De tandarts deed het dan maar weer zelf, en ook nu kreeg hij de brug er met één enorme ruk uit. Maar dan wel zo dat hij zelfs doormidden brak. Pff.... Dat is niet fijn als je niet verdoofd bent!

Daarna was het passen van de definitieve brug aan de beurt. En ook het steeds erin zetten en eruit halen van deze brug doet echt pijn. Wie weleens per ongeluk aluminiumfolie op een amalgaamvulling heeft gekregen kan zich hiervan een voorstelling maken.... Dat kan ook niet anders, aangezien de afgeslepen tanden door niets meer beschermd worden. Als de brug eenmaal zit of eruit is, is de pijn gelukkig ook meteen weg.

Mijn man mocht intussen ook even meekijken en het voorlopige resultaat beoordelen. Dat is fijn, want 2 zien meer dan 1, en ik kan niet steeds praten als ze bezig zijn. Enige nadeel was dat de tandarts de brug er ook gewoon uithaalde waar hij bij was, niet zo'n prettige aanblik natuurlijk. Ik heb zelf in elk geval besloten dit niet te willen zien...

De kleur van de brug was verrassend mooi, heel natuurlijk en perfect passend bij mijn tanden!
Verder moet er nog behoorlijk aan gesleuteld worden, aangezien de tanden nog een tikje te groot zijn en de aanblik in zijn geheel te massief of te breed oogt. Ook is de onderkant van de tanden nog niet helemaal recht in lijn. Dit kan allemaal perfect verbeterd, worden, is mij verzekerd. Gisteren is er op proef al een randje afgeslepen om de grootte goed te kunnen bekijken. Dat was al meteen een heel ander gezicht. Ik heb er alle vertrouwen in dat het heel mooi zal gaan worden!

Volgende week heb ik weer een afspraak. We gaan dan kijken hoe de brug er dan uitziet en past. Als er iets niet goed is kan dan direct verholpen worden. Mocht het nodig zijn wordt er zelfs opnieuw gebakken. Vooral het afkoelen zal dan veel tijd in beslag gaan nemen. Ik moet daarom rekening houden met een lange zit, misschien wel een paar uur, waarbij steeds tussendoor verder gewerkt kan worden. Dat vind ik niet erg, liever dit dan weer opnieuw terug komen. En wellicht is het meteen prima, dan valt het gewoon mee!

Sowieso moeten we er straks thuis eens een weekje tegenaan kijken. Mocht ik dan alsnog niet helemaal tevreden zijn dan is het geen enkel probleem om weer een afspraak te maken. Maar als er volgende week genoeg tijd genomen kan worden zal dat hoogstwaarschijnlijk niet echt nodig zijn.

Met de inmiddels gerepareerde noodbrug weer vastgezet met noodcement kon ik na een uur weer huiswaarts.
Vandaag heb ik nog wat last van gevoelige snijtanden, maar dat kan niet anders na al het gejutter van gisteren. Dat zal de volgende keer wel niet anders zijn... Gelukkig heb ik inmiddels de ervaring dat dit meestal maar een dagje duurt.

Op naar hopelijk de laatste sessie!!

Update na 2 behandelingen.

21 augustus.

Anderhalve week na de tweede behandeling kan ik gelukkig weer zeggen dat het ook nu heel goed gaat!

De bultjes als gevolg van de verdoving waren na een dag of 4 verdwenen en daarmee dus ook de pijnlijke bovenlip.

Net zoals de vorige keer zijn de hoektanden af en toe wel gevoelig, wat ik vooral merk met dichtbijten. Maar als ik een nachtje perio-aid tandpasta op het tandvlees doe of de spoelvloeistof gebruik, is dat binnen een dag weer over.

Verder heb ik helemaal geen klachten!
Er is voor mensen die het niet weten ook niets geks te zien aan mijn tanden.
En dan te bedenken dat de uiteindelijke brug nog veel mooier zal gaan worden!

Ik zelf vind wel dat de voortanden, nu ze iets verhoogd zijn om goed aan te sluiten, te 'lang' zijn. Ook loopt de onderrand niet helemaal recht, maar iets af naar beneden. Maar bij de definitieve brug zal dat niet zo zijn, ik moet dit echt allemaal als noodvoorziening zien, is mij verzekerd.

De zenuwbaantjes waar het botanker heeft gezeten worden inmiddels ook weer wakker, dus onderin heb ik soms wel een vervelend gevoel, en het doorgesneden spiertje staat nog te strak gespannen. Daar heb ik eigenlijk nu de meeste hinder nog van. Ook dit gaat allemaal langzaam over, maar daarvoor moet ik nog wel wat meer geduld hebben.

De behandelaar van de mondkliniek en mijn eigen tandarts gaan nu op verzoek van de zorgverzekeraar nog eens op papier zetten wat de indicatie voor verwijzing was, wat de beste optie ter vervanging van mijn voortanden uiteindelijk is, en met welke argumenten. Dit alles om nogmaals de aanvraag voor vergoeding te kunnen beoordelen. Hopelijk ziet de zorgverzekeraar de voordelen
van deze behandeling boven het langdurige, ingewikkelde en ook kostbare proces waarvoor de indicatie in 1e instantie afgegeven is. Dat betekent dat zij het toch als buitengewone tandheelkundige hulp zouden kunnen beschouwen en daarmee ook (een deel) vergoeden.
Dit is dus nog een tijdje spannend!

                           
                       

Tweede behandeling: de 'naprep'.

11 augustus.

Vanochtend had ik de vervolgafspraak om verder aan de noodbrug te werken.

Dit zou ongeveer 45-60 minuten duren, het werd uiteindelijk bijna 2 uur.

Dit had er vooral mee te maken, dat er regelmatig wachttijd nodig was, bv om de verdoving te laten inwerken.

Wat is er allemaal gedaan vandaag?

Eerst is met de nodige moeite en veel gewrik de noodbrug/noodkronen losgemaakt. Dat bleek nog een flinke klus, dus uit zichzelf losgaan zou de afgelopen weken zeker niet hebben gekund ;) 

Mijn verhemelte bleek mooi te zijn genezen.

Toen is alles opnieuw schoongemaakt en zijn er draadjes tussen de afgeslepen tanden en het tandvlees er omheen gestopt. Dat was even flink pijnlijk, omdat het met een scherp haakje gebeurt, en aan de kant van het verhemelte niet verdoofd was. 

Daarna konden de hoek- en snijtanden verder afgeslepen worden. Ondanks de verdovingen aan de buitenkant van de tanden bleef dit nogal gevoelig. Ik heb daarom nog extra verdoving in mijn verhemelte gekregen, niet het meest fijne maar wel doeltreffend! Vervolgens konden de noodkronen er weer terug op.

Ook heb ik een keer of 6 moeten happen voor allerlei nieuwe afdrukken, in verschillende kleuren en waarschijnlijk daarom ook voor verschillende doeleinden, o.a. voor de beetregistratie. 

Ik kreeg zelfs een hele meetstellage, met steunpunten bevestigd aan oren, neus, wangen en kaak. Eerlijk gezegd weet ik niet precies waar die voor was...

Intussen is de noodbrug bijgewerkt, zodat deze aan de binnen - en buitenkant weer mooi op het tandvlees zou aansluiten. Na het terugplaatsen ziet dat er netjes uit!

We hebben vandaag ook de kleur bepaald voor de definitieve brug. Deze is één tintje lichter dan mijn ondertanden zijn, en dus ook dan de noodbrug. Mocht ik dat bij nader inzien niet zo mooi vinden, dan kan de brug altijd nog weer donkerder gemaakt worden. Andersom kan niet. Ik ben dus heel benieuwd hoe dit zal gaan uitpakken.

Van tevoren heb ik de vraag van de zorgverzekeraar nog besproken. Deze wil duidelijk beargumenteerd hebben, waarom het plaatsen van de brug als meest passende oplossing gezien is voor mijn mondprobleem. Dit zal netjes op papier gezet worden.

Eenmaal thuis is de verdoving geleidelijk uitgewerkt en daarvoor in de plaats voel ik druk en gevoeligheid bij de afgeslepen tanden. Dit was de eerste keer ook zo, en ik weet dat dat een tijdje kan duren maar wel overgaat. Ik heb vandaag nog maar een pijnstiller gepakt, zodat het bij een zeurderig gevoel blijft en niet erger wordt.

Helaas staan mijn bovenlip en mijn wangen sinds vanmiddag vol met kleine, pijnlijke witte bultjes, vergelijkbaar met aften. Dit blijkt een reactie op de verdoving te zijn.  

Voor de zekerheid kan ik de komende dagen weer opnieuw spoelen met perio-aid. Dat deed ik nu steeds 2x per dag dus daar ga ik dan nog maar even mee door.

De volgende afspraak staat alweer voor over 3 weken.

Dat is de eerste passing van de definitieve brug. Spannend!

Ruim 3 weken verder.

28 juli.

De afgelopen 3 weken heb ik goed kunnen wennen aan de noodbrug.
Het gaat vanaf het begin eigenlijk heel goed!

Op sommige dagen voelt het nog wat onnatuurlijk in mijn mond, alsof er van alles inzit wat er niet hoort. Maar eten, praten en slapen gaat allemaal prima, dus last heb ik er verder helemaal niet van.

De hechtingen zijn inmiddels opgelost. Het verhemelte voelt nog wel zacht langs de rand van de brug, maar niet meer gevoelig. Aan de voorkant zie je boven de brug 2 donkerdere plekken waar mijn voortanden in het tandvlees gezeten hebben. Dat is alleen zichtbaar als ik mijn lip optrek of voluit lach.
Ik kan voelen dat lucht of speeksel bovenlangs de brug kan gaan, wat betekent dat het tandvlees al wat aan het slinken is. Dat is een volkomen normaal proces waar ik ook op voorbereid was. Bij de volgende afspraak worden de hoek- en snijtanden wat verder afgeslepen, zodat de noodbrug weer helemaal goed aansluit, en dit herhaalt zich dan weer enkele weken later bij de definitieve brug.

Soms doet één van de afgeslepen tanden even pijn. Dan smeer ik 's avonds perio-aid tandpasta op het tandvlees erboven en is het de volgende dag alweer over.
In elk geval blijf ik voorlopig goed spoelen, want ik wil natuurlijk voorkomen dat er problemen zoals een ontsteking kunnen ontstaan.

Het geheel valt mij zéker niet tegen, ik ben nog steeds opgelucht dat ik nu zover ben. Over 2 weken volgt de volgende stap, ook weer onder verdoving.

Wat wél enigszins tegenvalt is dat ik nog zoveel ongemak heb van het verwijderen van het botanker.
Net zoals bij het plaatsen, staan de opnieuw aangehechte spiertjes heel strak, wat een gespannen en ook soms pijnlijk gevoel onderin de onderlip en kaak veroorzaakt. Ze liggen als het ware bovenop mijn onderlip en zijn steeds erg voelbaar.
Van het genezen de vorige keer, herinner ik mij dat dit heel lang zo blijft aanvoelen. Het enige wat helpt is de spiertjes oprekken door meerdere malen per dag de lip strak te trekken naar buiten toe. Een beetje een gek gezicht, maar daardoor is wel de spanning een tijdje minder. Op de duur zullen de spiertjes zo weer meer in de kaak/lipholte terug'zakken' en niet meer zo voelbaar zijn.

Ik ben nog steeds in gesprek met de zorgverzekeraar over de nieuwe behandeling.
Er was aan hun kant niet voldoende duidelijkheid over de oorspronkelijke indicatie, wat de gebitsafwijking was, niet een kaakcorrectie.
Met aanvullende informatie van mijn eigen tandarts en de tandarts van de mondkliniek willen ze de aanvraag weer opnieuw bekijken. Hopelijk is het toch nog mogelijk om een machtiging of deels vergoeding van de kosten te krijgen.

Geen update.

18 juli.

Gisteren is Nederland opgeschrikt door een ramp van ongekende omvang.
Langzaam komen via allerlei media de persoonlijke verhalen van passagiers van vlucht MH17 bij iedereen binnen.

Wat vallen je eigen pijntjes of probleempjes dan volkomen in het niet bij de onvoorstelbare ellende die deze mensen en hun nabestaanden overkomt.
En hoe onbelangrijk is dan nu ook alles wat ik over mijzelf en mijn mondmetamorfose zou willen updaten. Niets daarvan is schokkend of verrassend genoeg om nu hier te melden.
Het kan wel wachten.
#RIPMH17

Wennen aan de noodbrug.

8 juli.

Er zijn inmiddels 4 dagen verstreken sinds het plaatsen van de noodbrug.
En die zijn onvoorstelbaar goed verlopen!
Ik had me ingesteld op enkele ongemakkelijke, misschien ook pijnlijke dagen, maar dat bleek achteraf helemaal niet nodig te zijn.
Natuurlijk, ik moet wennen aan de nieuwe situatie, want het voelt en oogt heel anders, maar dat lukt heel goed.
Ik ben opgelucht dat deze behandeling achter de rug is en blij met hoe het er nu al uitziet!

De eerste 2 dagen voelde mijn verhemelte licht gezwollen en had ik soms het idee dat er een korreltje eten onder de brug kon schieten. Dat bleek dan het knoopje van een hechting te zijn. Nu is mijn tandvlees aan de buitenkant nog wat gevoelig en voel ik soms een klein stroomstootje in een afgeslepen kies, maar dat is dan ook direct weer over. Ik ga ervan uit dat dit allemaal normaal is en bij de genezing hoort. Om te zorgen dat er niets kan gaan ontsteken spoel ik voorlopig nog wel met perio-aid. Dat was niet voorgeschreven, maar ik vind het een prettige gedachte dat mijn mond schoon en fris is.

Eten, drinken, praten en slapen lukt allemaal prima, geen enkel ongemak.

Eigenlijk heb ik op dit moment nog meer last van de napijn van het verwijderen van het botanker!
Mijn kin is nog ietsje blauw aan de buitenkant, maar vooral de binnenkant voelt vervelend. Daar zit op de overgang van lip en kaak een verdikking die voor de nodige druk zorgt. Ook voelt mijn kin nog gevoelig aan de buitenkant en is een klein deel van mijn onderlip nog gevoelloos.
En dat terwijl dat een veel kleinere ingreep was!

Op school zien collega's het verschil wel, maar die waren ook op de hoogte van de ingreep. De kinderen hebben geen van allen iets opgemerkt. Dat geeft in elk geval aan dat mijn tanden heel natuurlijk ogen. Fijn!

Nieuwe tanden!

5 juli.

En daar zijn ze dan, mijn nieuwe boventanden.
Gisteren heb ik maar liefst anderhalf uur in de tandartsstoel gelegen.
Het was een heftige ervaring!

We hebben eerst opnieuw besproken wat de bedoeling van de komende behandelingen is, wat ik van/na elke behandeling kan verwachten en in wat voor tijdsbestek dit allemaal kan plaatsvinden.
Hierbij bleek meteen dat de al gemaakt afspraken te snel gepland zijn, want er zal meer tijd nodig zijn om de mond rondom de noodbrug te 'settelen' en te kijken hoe dit uitpakt.
De afspraken zijn dus hierop bijgesteld. Daarna kon de behandeling dan echt beginnen.

Eerst werd mijn bovenkaak verdoofd, dit was te voelen tot aan mijn ogen. Daarna werd opnieuw een afdruk gemaakt van mijn ondertanden voor de beetregistratie. Omdat de hechtingen van het verwijderen van het botanker er nog inzaten, zijn deze meteen verwijderd.

Na het inwerken van de verdoving begon het beslijpen van de snij- en hoektanden. Dit is een secuur werkje wat dan ook flink wat tijd, een halfuur, in beslag nam.
Hierna was het tijd voor het deel waar ik zelf het meeste tegenop zag: de extractie van de voortanden. Ook gevoelsmatig was dit een grote stap, omdat ze voor mijn uiterlijk al zo lang zo bepalend zijn, het is een onderdeel van mijn identiteit, die nu definitief en in één behandeling al zo zal veranderen.
Het trekken ging gelukkig sneller dan ik verwacht had. De linker voortand bleek nog zwakker dan al
gedacht, de wortel had nog een gezonde punt, maar was verder al helemaal aan het verkleuren. Deze had het beugelproces niet kunnen overleven. De rechter voortand was wel in goede staat.

Terwijl de noodbrug geconstrueerd werd, heb ik lang op een gaasje gebeten om het bloeden na de extractie te stoppen. Helaas bloed ik altijd zeer lang na en bleek dit niet voldoende om de behandeling te kunnen afmaken. Mijn verhemelte moest daarom toch gehecht worden. En dit was meteen het meest pijnlijke deel van de behandeling, want mijn verhemelte was niet verdoofd. Dat was schrikken en even zweten!

Meteen daarna werd de noodbrug geplaatst, die vastzit met tandcement. Ik kreeg een spiegel en heb eerst heel voorzichtig gekeken. Wauw!!! Ik was enorm verrast en blij en opgelucht met wat ik zag. De brug is nauwelijks te onderscheiden van echte tanden, en mijn tanden staan nu keurig op een rijtje! En dat terwijl dit slechts een noodvoorziening is, die het eindresultaat slechts benadert. De definitieve brug zal er dus nog mooier gaan uitzien!
Met een noodreparatieset en wat extra tips op papier, en de tip een pijnstiller te nemen, kon ik na ruim 90 minuten naar huis.

Eenmaal thuis heb ik toen de verdoving enigszins uitgewerkt was voorzichtig wat vla gegeten en
later op de avond nog wat pasta, goed aan de zijkant gekauwd. Ik heb inderdaad één pijnstiller genomen, en verder hélemaal geen pijn meer gehad.
Het enige vervelende was gisteravond en vannacht het nabloeden, ondanks het hechten, en daardoor een heel vieze smaak in mijn mond, waarmee ik een paar keer wakker geworden ben. Maar ik vond het heel goed te doen!

Vandaag heb ik al weer een paar keer voorzichtig gepoetst en gespoeld, om het toch vooral allemaal maar schoon en fris te houden. De vieze smaak komt af en toe even terug, maar ik zie geen bloed meer. Boven de brug is op de plaats waar mijn voortanden hebben gezeten te zien dat het nog moet genezen, maar gelukkig komt mijn lip nooit zo ver omhoog met praten.

Qua pijn is het alleen gevoelig als ik moet lachen en mijn lip dus wat over het tandvlees spant.
Mijn profiel is wel zichtbaar veranderd, de bovenlip staat natuurlijk minder gespannen over de tanden en het oogt duidelijk rechter. Een mooi bijkomend voordeel!

Tot half augustus kan ik nu verder genezen, wennen aan de brug en me voorbereiden op de volgende stap, de napreparatie. Hierbij worden de afgeslepen tanden opnieuw aangepast aan de mate waarin mijn tandvlees geslonken zal zijn, zodat de noodbrug beter in de holte in het tandvlees kan worden geschoven, die uiteindelijk voor de definitieve brug zal dienen.

Van ingreep naar ingreep.

2 juli.

Gelukkig gaat het inmiddels veel beter met de genezing van de ingreep van 10 dagen geleden.
Van een collega heb ik een heel goede crème gekregen en daarmee de bloeduitstorting steeds ingesmeerd. Daar is nu nog een iets blauwe maar vooral ook gele vlek van over, die elke dag verder wegtrekt.
De wondjes prikten vorige week behoorlijk, dus ik ben gaan spoelen met periode-aid mondvloeistof. Binnen 2 dagen was dat toen over en daarna zijn de wondjes goed dichtgegaan.
Aan de binnenkant is mijn lip nu nog opgezet op de plaats van de hechting, dit was met het plaatsen van het anker hetzelfde en duurde toen ook een hele tijd. Het is een ongemakkelijk gevoel met bepaalde bewegingen zoals dus het spoelen wat ik nu nog steeds doe.
Al met al gaat het elke dag echt beter.

En dat is maar goed ook, want overmorgen staat mij de volgende behandeling alweer te wachten.
Het is best wel ingrijpend wat er gaat gebeuren. In ruim een uur tijd worden de voortanden boven verwijderd en de snij- en hoektanden boven afgeslepen om als pijlers te kunnen dienen. Het tandvlees zal worden gehecht zodat er meteen een noodbrug geplaatst kan worden. Deze wordt ter plekke gemaakt en zal de komende 6 weken blijven zitten. Tussendoor heb ik dan een vervolgafspraak om de hechtingen te laten verwijderen en het afslijpen verder af te maken, en vervolgens weer om te passen voor de definitieve brug. Ik moet die hele periode zeer voorzichtig zijn met eten, want de noodbrug zou kunnen loslaten als er veel kracht op uitgeoefend wordt. In dat geval zal ik met een noodreparatieset de brug zelf opnieuw vast moeten maken. Hopelijk zal dit niet nodig zijn.

Het klinkt mij vrij heftig allemaal. Ik ben bewust dit traject ingegaan en sta er zelf ook helemaal achter, maar nu het zo dichtbij komt is het ook erg spannend. Het is een dubbel gevoel, eng wat er
gaat gebeuren maar ook benieuwd naar hoe het resultaat zal zijn. Mijn bovengebit verandert toch wel aanzienlijk als ik zo naar de afdrukken kijk!
Het valt nu nog wel mee met de zenuwen, maar het is natuurlijk logisch dat hier een bepaalde spanning bij komt kijken, het speelt toch steeds meer door mijn hoofd. Ik hoop dat het mee zal vallen
met het ongemak, pijn zal ik tijdens de behandeling door de verdoving niet hebben, maar wie weet daarna wél. We zullen zien hoe het gaat.
In de dagen daarna zal ik hier een update plaatsen.

5 dagen later.

27 juni.

Vijf dagen na het verwijderen van het botanker ziet mijn wang er nog hetzelfde uit als op de foto hieronder. Inmiddels ben ik steeds aan het smeren met VSM gel, in de hoop dat het daardoor wat minder wordt. Overal waar ik kom word ik behoorlijk aangestaard of wordt gevraagd wat er toch gebeurd is... Gelukkig is dit maar tijdelijk, want het is toch wel vervelend om zo bekeken te worden.

Wat nog minder prettig is, is dat de genezing in mijn mond nog niet zo vlot gaat. Mijn lip doet nog erg zeer en prikt met spoelen, de wondjes zijn dus niet helemaal dicht ondanks de hechtingen. Aan de binnenkant van mijn lip is ook een wit blaasje te zien. Ik kan het maar moeilijk in de gaten houden want eraan komen en helemáál de lip naar buiten draaien is echt erg pijnlijk.
Ik ben vandaag maar begonnen met spoelen met perio-aid mondvloeistof, want ik moet er niet aan denken dat het nog langer zo blijft duren.
Over een week moet ik immers weer ruim een uur in de tandartsstoel, en dat lijkt me op deze manier al helemaal geen pretje.

Ik zal begin komende week uitleggen wat daar de bedoeling is.

En zo ziet het er vandaag uit:

                       

Botanker verwijderd.

23 juni.

Vandaag heeft de kaakchirurg na bijna 6 maanden het botanker verwijderd.
De procedure is vergelijkbaar met het plaatsen en de nasleep dus ook.
Eerst een verdoving, dan het losmaken van het tandvlees en vrijmaken van de schroefjes.
Er kwam nog het nodige wrikwerk aan te pas om deze los te krijgen!
Na het verwijderen van het ankertje is het tandvlees weer gesloten met hechtingen.
En daarna dus weer koelen, koelen, koelen. Heerlijk gevoel is dat dan!

Na enkele uren was de verdoving wel uitgewerkt en kwam de pijn snel opzetten, niet alleen op de plek zelf maar ook een flinke hoofdpijn. Gelukkig had ik alvast een pijnstiller genomen, en daarmee ben ik vanmiddag een paar uurtjes in slaap gevallen.

Nu doet het bewegen van mijn onderlip nog echt pijn en begint mijn kin al blauw te zien.
Eten moet het ook heel voorzichtig gebeuren vandaag en alleen aan de andere kant van mijn mond. Een bord pap is vanmiddag goed gelukt en verder moet ik nog zien wat kan en niet kan.

Morgen in elk gewoon weer werken, met een mooie blauwe kin.
Dat zal ik toch maar even goed uitleggen!

Volgende week vrijdag, 4 juli, staat de eerste afspraak bij de mondkliniek gepland.
Ik zal van tevoren nog hier beschrijven wat dan de bedoeling is.

Hoe gaat het nu:

15 juni.

Het is nu 5 dagen geleden dat mijn onderbeugel verwijderd is.
Ik heb een paar dagen flink moeten wennen aan de retentiedraad en aan het beschermlaagje wat er overheen zit. Maar nu merk ik er eigenlijk weinig meer van.
Mijn tanden zijn ook nog een paar dagen gevoelig geweest, maar ook dat is weer over.

Omdat mijn onderlip nu weer wat verder naar binnen valt, is het botankertje nog wel zeer hinderlijk aanwezig! Over een week wordt dat verwijderd door de kaakchirurg. Dat is ongeveer vergelijkbaar met het erin zetten, dus dat zal nog wel even vervelend worden...

Inmiddels heb ik bericht gekregen van de zorgverzekeraar. Vooralsnog is de aanvraag voor de nieuwe behandeling afgewezen. De reden is dat ik niet aan de voorwaarden voldoe, terwijl ik vanuit die voorwaarden juist eerder wel een indicatie en machtiging gekregen heb. Het is bovendien redelijk bijzonder te noemen, dat ik op eigen verzoek voor een enorme kostenbesparing kan zorgen en bovendien een veel minder ingrijpende behandeling voorstel, en dat beiden niet de doorslag kunnen geven om een andere beslissing te nemen.
Hierover ga ik dus de komende week nog eens stevig in gesprek!

                             

Zonder onderbeugel.

10 juni.

Vandaag is na exact 9 maanden de onderbeugel verwijderd bij de orthodontist.
Eerst is aan de binnenkant een retentiedraad geplaatst, die de tanden in hun nieuwe positie vast moet houden.
Daarna zijn de brackets losgemaakt. Dat verliep vlotjes, eigenlijk zonder dat ik het in de gaten had was het al klaar.
Wat minder fijn was, was het verwijderen van de lijmlaag op de tanden. Dit gebeurt met een soort slijptolletje. Mijn tanden zijn toch wel heel gevoelig, want dit was pijnlijk alsof erín geboord werd i.p.v. erlangs.
Als laatste zijn de tanden nog gepolijst om wat aanslag weg te halen.
Daarna nog even poetsen met speciale tandpasta en na 3 kwartier stond ik weer buiten met de nodige aanwijzingen.

Zo is het niet goed om harde etenswaren af te bijten, zoals bv wortel. Dat deed ik al niet voordat ik met de beugel begon, en dat zal ik ook in de toekomst als ik de brug heb, niet doen. Dat is voor mij dus niet zo'n grote zorg.
Flossen kan, maar met flosdraad met een harde kern.
Verder moet ik nog enkele keren op controle en in elk geval direct terug als de draad los mocht gaan.

Ik vond het heerlijk om vanavond 'gewoon' te kunnen eten, zonder alles wat blijft plakken of hangen!
Ik moet nog een beetje ontwennen wat het strenge poets-en spoelregime betreft. Eigenlijk vond ik dat wel lekker fris, dus misschien blijf ik het wel gewoon doen zoals ik het nu deed.

Over een kleine 2 weken de volgende stap: het verwijderen van het botanker bij de kaakchirurg.

                       

                         

                 

                     

                         

                         

Morgen afspraak ortho.

9 juni.

Morgenmiddag kom ik voorlopig voor de laatste keer bij de orthodontist.
Dan wordt mijn onderbeugel verwijderd en vervangen door een retentiedraad.

Daarna gaat mijn werkdag nog een paar uurtjes door, ik probeer wel morgenavond nog verslag te doen.

Afspraken gemaakt.

2 juni.

Inmiddels zijn alle noodzakelijke afspraken gemaakt:

Over een ruime week wordt de onderbeugel verwijderd en een retentiedraad geplaatst.
Dit zal ongeveer 45 minuten duren.

Twee weken later haalt de kaakchirurg het botanker weer weg, de procedure is omgekeerd hetzelfde als het plaatsen en geeft daarna dus evenveel ongemak. Dit gebeurt op een adv-dag, hopelijk valt de zwelling en het blauw worden de rest van de week mee.

En begin juli heb ik de afspraak voor het plaatsen van een brug. Het gebeurt op een vrijdag, zodat ik hier een paar dagen aan kan wennen of het meest vervelende achter de rug heb als de nieuwe werkweek weer begint.
Dit is eerst een noodvoorziening, de wonden van de voortanden moeten dan eerst genezen, 3 weken later volgt de definitieve.

Ik heb nog geen bericht van de zorgverzekering ontvangen.

De komende week nog alles goed bijhouden, poetsen en spoelen!

Grote veranderingen!

Donderdag 29 mei.

Gisteren ben ik opnieuw naar de orthodontist geweest. Dit keer niet voor controle, maar voor een gesprek over de behandeling.

Ik ben eerdere deze maand namelijk voor een second opinion naar een kliniek voor mondzorg geweest. Dit vanwege mijn toenemende twijfels over hoe het beugelproces verloopt tot nu toe, de terugkerende complicaties en uitbreidingen van het ijzerwerk en het uitblijven van het gehoopte resultaat. Mijn gevoel was steeds meer, van de regen in de drup terecht te komen.

Ik heb steeds benadrukt dat ik niet kies voor het perfecte gebit, maar behandeld wil worden voor het oplossen van het probleem rond mijn te verliezen voortanden(en). De insteek vanuit de orthodontist blijft toch steeds het benaderen van de meest perfecte situatie, hoe moeizaam en gecompliceerd de weg daarnaartoe ook is. En op de één of andere manier ga je deze weg mee in, zonder precies te weten of er ook nog een alternatief mogelijk is.

Naar nu bleek is de verschuifkies weer niet opgeschoven, het resultaat na bijna 5 maanden pijn en ellende is een verschil van slechts 1,5 mm. Bovendien is op een overzichtsröntgenfoto te zien, dat onder deze kies een holte aan het ontstaan is, waardoor de kies minder goed in het bot staat. Dit zou op termijn verloren raken van deze kies gaan betekenen, waardoor alle gedane moeite dan voor niets is geweest.

Daarnaast is rond mijn voortanden zo weinig kans op aangroei van nieuw bot, dat er geen enkele garantie bestaat dat een implantaat uiteindelijk mogelijk is. Dan zou ik na het hele proces van beugelen, 2 operaties en minstens 3 jaar ongemak eindigen met een brug bovenin.


Bij de intake in de kliniek zijn nieuwe afdrukken gemaakt. Op deze afdrukken is een brug
geconstrueerd, zodat ik kon bekijken hoe dat eruit zou zien zonder een onderkaakcorrectie.
De overbeet wordt dan enorm verminderd. De voortanden zijn wat kleiner en staan mooi tussen de
tanden ernaast.
Natuurlijk blijft de kaaklijn hetzelfde, maar mijn uitgangspunt was ook niet persé dat die veranderd moest worden.

Wat jammer is, is dat de melkkies al getrokken is, helaas niets meer aan te doen. Ook op die plaats zou een brug kunnen komen, of ik kan de opening gewoon zo laten.

Om de brug te bevestigen, zullen de hoek- en snijtanden moeten dienen als pijlers en daarom afgeslepen worden. De orthodontist vond dit erg zonde van deze gezonde tanden. Aan de andere kant werd het dan geen probleem gevonden om een even zo gezonde melkkies te trekken! Dat vind ik ook wel een lastige constatering.

Ik heb dit hele verhaal eens goed op me laten inwerken, en alle voor- en nadelen tegen elkaar afgewogen. Er is immers een groot verschil in tijdsduur, in mate van ongemak en pijn, en in kosten.

Uiteindelijk heb ik besloten om mijn beugelbehandeling af te breken en binnenkort al mijn voortanden te laten vervangen door een porseleinen brug. Deze zal de rest van mijn leven meegaan.

     

De orthodontist zal over anderhalve week de onderbeugel verwijderen en een retentiedraad plaatsen.
Nu moet ik nog een afspraak maken met de kaakchirurg die het botanker weer uit mijn onderkaak zal halen. En daarna zal in de kliniek eerst een noodbrug geplaatst worden, en binnen 3 weken de definitieve.

Dit is dus al met al een hele omslag.
Ik ben ook in contact met de zorgverzekeraar, omdat ik hoop dat deze behandeling ook vergoed zal kunnen worden. Ik spaar immers heel wat kosten uit!

Verder heb ik ook besloten, niet meer elke dag een nieuw bericht te plaatsen. Het lukt mij door tijdgebrek niet altijd en bovendien heb ik ook niet elke dag nieuws. Dit zal voortaan enkele keren per week door mij bijgewerkt worden.

Zere kies.

27 mei.

Vandaag heb ik veel last van de verschuifkies.
Ik heb vorige week het veertje eraf gehaald.
Ik kom er morgen op terug, waarom.
Ondanks dat er nu geen druk meer op staat, doet de kies toch pijn met dichtbijten.
Verder heb ik gelukkig nergens last van, maar dit is wel vervelend en ook wel enigszins zorgelijk.

Meestal gaan dit soort dingen beter na een nachtje slapen.
Dat gaan we dus maar uitproberen vannacht!

> 10 000 pageviews!

26 mei.

Vandaag waren we weer een dagje op pad: schoolreis!
Altijd een gezellig uitje.
Gelukkig had ik vandaag helemaal geen klachten, nergens last van!

Het gekraak en geknars van de afgelopen dagen lijkt ook weer wat minder te worden.

Op zo'n dag kom je niet aan poetsen of spoelen toe onderweg.
Dat vind ik steeds en dus ook vandaag een heel vervelend idee, ik vind het redelijk vies om wel te eten en dan niet op te kunnen frissen. Er is door de drukte helaas niets aan te doen. Ik let wel op dat ik niet echt bij iemand dichtbij in het gezicht praat, want dat lijkt me voor de ander geen pretje!

Het aantal pageviews op mijn blog is vandaag de 10 000 gepasseerd!
Dat vind ik geweldig en had ik nooit van tevoren kunnen denken.

Blijf vooral meelezen, want later deze week (woensdag) heb ik nieuws!

Bijna.......

25 mei.

Vandaag geen beugelnieuws.

De teller van het aantal pageviews staat bijna op 10 000!
Wie weet kan ik morgen melden dat dat magische getal bereikt is!

Stukje draad gevonden?

24 mei.

Vandaag vond ik zomaar weer een stukje ijzerdraad in mijn mond.
Ik kan niet ontdekken dat er iets los is of ontbreekt, maar het zal zeker van de beugel komen!
Zo'n stukje draad is aan de uiteinden erg scherp, ik moet er toch eigenlijk niet aan denken dat dit in mijn maag terecht komt...

Verder was de beugel erg aanwezig vandaag, mijn onderlip schuurde er nadrukkelijk langs en ik voelde vooral met mijn mond dicht veel druk op alle ondertanden- en kiezen. Ook zijn de kiezen weer wat gevoelig met dichtbijten.

Vanavond aten we maaltijdsalade, dat blijft toch wel een geworstel met harde stukjes paprika of wortel. Het blijft allemaal onder de ijzerdraad hangen. En stukjes kip 'plakken' als het ware aan de draad vast. Het is dus niet de meest ideale maaltijd, maar soms gewoon wel de gemakkelijkste.
Het is dan wel weer een fijn gevoel als alles weer schoongepoetst en gespoeld is!

Geen nieuws.

23 mei.

Vandaag geen beugelproblemen.
Alles gaat goed en ik heb nergens last van.
Weinig nieuws dus vandaag.

                               

                       

Zo z'n gangetje.

22 mei.

Gisteren was een lange dag, met o.a. wat doorgebrachte uurtjes op het kamp van onze schoolverlaters. En bij thuiskomst geen fut meer om nog iets digitaals te doen... Maar vandaag weer wél een update.

Gisteren en vandaag zijn eigenlijk hetzelfde gelopen.
Een beetje zeurderig gevoel met dichtbijten en een paar keer flink op mijn wangen gebeten.
Wel goed te doen, maar af en toe dus even lastig en pijnlijk.
Ik voel dat de uiteinden van de draad iets uitsteken, maar gelukkig prikken ze niet in mijn wangen.

Volgende week woensdag heb ik een afspraak met de orthodontist.
Niet voor controle, maar voor een belangrijk gesprek over mijn behandelplan.
Daar zal voor de komende jaren veel vanaf hangen.
Ik hoop hierover woensdag meer te kunnen berichten.

-

21 mei.

Wegens drukte geen blog vandaag.

Brrr linkerwang weer tussen de brackets!

20 mei.

Ook vandaag weer volop beweging in ondertanden en kiezen.
Een gek gevoel, maar gelukkig niet pijnlijk. Ook de hoektand is niet gevoelig vandaag.
Tot zover het positieve nieuws!

Wat wél pijnlijk is, is dat ik vandaag 2 x kort na elkaar flink op mijn linkerwang gebeten heb, zodat de rafels er weer aanhangen... En daar blijft dan het uiteinde van de draad weer achter haken.
Heel erg vervelend, gevoelig en daarbij ook nog wat bloederig.

Vanavond maar weer de wax uit het nachtkastje halen in de hoop dat dat blijft zitten, achterin je mond lukt dat niet zo erg goed. Als het wél blijft zitten zal mijn wang morgen weer heel wat prettiger aanvoelen!

Verder heb ik in de loop van volgende week waarschijnlijk opzienbarender nieuws rondom mijn beugelproces. Ik kan daar nu nog niet over uitweiden, nieuws volgt zodra dat wel mogelijk is.

Prima beugeldag.

19 mei.

Vandaag alleen veel 'beweging' in de tanden en zelfs in de kiezen.
Blijft een vreemd gevoel!
Eten gaat weer goed, ook met rechts.

Verder geen nieuws.

                     

Hèhè, weer pijnvrij.

18 mei.

Dit is de eerste dag dat ik mijn tanden weer kan poetsen zonder pijn. Het heeft dit keer dus 5 dagen geduurd voor mijn tanden bijgekomen waren van de nieuwe draad...
De orthodontist geeft steeds aan dat het proces bij volwassenen moeizamer en vervelender is dan bij kinderen. Dat hoop ik dan maar voor mijn kleine lotgenoten! Het is niet zo dat ik kleinzerig ben, maar de beugel is wel vaak vervelend en pijnlijk aanwezig.

Nu zit er weer beweging in de ondertanden en voel ik ook wel wat druk, maar de gevoeligheid in de wortels is verdwenen. Dit is dus een stuk beter te hebben!

Alle stootkussentjes zitten ook nog op hun plaats. Al met al een goede dag vandaag!

-

17 mei.

Vandaag geen beugelnieuws.

Het gaat goed.

16 mei.

Gelukkig ging het vandaag ook weer wat beter met eten.
Rechts is het nog niet helemaal gevoelloos, maar links gaat het prima!

De brackets schuren vandaag wel flink langs mijn onderlip, die daardoor wat rafelig aanvoelt.
Het valt niet mee om daar 's nachts wax op te doen, want alle ondertanden zijn inmiddels voorzien van stootkussentjes... Dat had niet echt gehoeven, want de voortanden raken echt niets, maar ik laat ze maar zitten.

Op het blog is het aantal pageviews inmiddels de 9700 gepasseerd, dus de 10 000 komt in zicht.
Dat had ik van tevoren nooit durven denken! Ik blijf dat ontzettend leuk vinden.

               

                               

Gelukkig een veel betere dag.

15 mei.

Gelukkig ging het vandaag wel heel wat beter dan gisteren.

Vanochtend voelde ik het botanker nog flink, maar dat is in de loop van de ochtend langzaamaan helemaal verdwenen.
Hoewel het eten nog steeds lastig is, en kauwen eigenlijk niet te doen, heb ik verder wel veel minder pijn dan gisteren.
Ook is de gevoeligheid tot in de wortels afgelopen nacht flink weggetrokken.
Alleen met poetsen is het gevoel nog hetzelfde, brrr.

Verder schuurt mijn onderlip natuurlijk wel langs de brackets, maar dat is bij tijd en wijle altijd al zo vleobaar, de ene dag veel meer dan de andere.
Mijn linkerwang is inmiddels ook weer genezen doordat er geen draad meer in prikt.

Hopelijk blijft alles zitten en hoef ik pas weer in de eerste week van juni terug naar de orthodontist (;

Rotdag.

14 mei.

De dag van vandaag kan ik samenvatten in één woord: PIJN!

Alle tanden, de wortels, eigenlijk mijn hele onderkaak...
Met name de tanden waaraan gisteren het meest gerommeld en geduwd, getrokken is om de stootkussentjes om de brackets heen te krijgen. Dat is namelijk soms echt een heel gedoe en gepriegel, wat niet altijd even zachtjes gebeurt.
Ook de nieuwe draad geeft veel druk, maar dat veroorzaakt niet de meeste pijn.

Aan de rechterkant kan ik vandaag helemaal niet kauwen of bijten, links een klein beetje.
Ik had daar geen rekening mee gehouden en dus ook geen alternatief voor brood als lunch in huis, dat heb ik daarom toch maar in hele kleine hapjes naar binnen gewerkt, maar het was geen pretje.

Ik heb vanochtend wel een pijnstiller genomen maar dat hielp niets.
Wel ben ik aan het eind van de middag gaan hardlopen, door de stoffen die dan in je lichaam vrijkomen is pijn tijdelijk wat minder voelbaar. En dat was gelukkig nu ook zo.
Inmiddels komt het wel weer op, dus vanavond lekker op tijd naar bed!

Terug naar de ortho.

13 mei.

Vanochtend brak ook het losse deel van de ijzerdraad af in mijn mond! Gelukkig kon ik het stukje nog op tijd uitspugen, pfff.

Vandaag ben ik terug geweest naar de orthopraktijk en trof daar de andere orthodontist.

Deze leek het niet handig om een nieuwe bracket proberen te lijmen, aangezien er aan de buitenkant van de kies een amalgaan- én een composietvulling zit. De bracket zal dus niet blijven zitten.
Eventueel kan er later een ringetje i.p.v. een bracket om de achterste kies komen, maar dat kan gerust nog een tijd wachten. 
De orthodontist vond dat alles er rustig uitzag. Ook doet het veertje echt zijn werk, hoewel dat met horten en stoten en dus niet geleidelijk aan gaat. En dat klopt precies met wat ik voel, steeds een tijdje niets en dan een dag waarop de kies flink zeer doet. Aangezien er 2 flinke wortels moeten verschuiven door het bot, en de celdeling op mijn leeftijd niet meer zo snel gaat als bij kinderen, moet ik echt geduld hebben.

Verder kon de draad dus weer vervangen worden door een staaldraad, dus dat is wel gebeurd, zodat de kiezen beter naar buiten geleid kunnen worden. Ik ben dus verlost van de stekende pijn in mijn linkerwang. En ik ben weer voorzien van nieuwe stootkussentjes, een hele rij dit keer.

            

Last !!

12 mei.

Gelukkig heb ik vanochtend al een berichtje gehad, dat ik morgenmiddag om 17.00 uur bij de orthodontist terecht kan.

Wat mij betreft geen moment te vroeg, want ik heb sinds vandaag heel veel last van het uiteinde van de draad aan de linkerkant, dus waar hij nog wél vastzit. Misschien komt het doordat er niet aan getrokken wordt aan de andere kant, dat hij daardoor net even iets meer uitsteekt? In elk geval is het puntje heel erg scherp, prikt het erg en is mijn wang links inmiddels dus ook kapot.

Ook zit er beweging in alle ondertanden, dat is een akelig gevoel maar niet pijnlijk.

Ik hoop maar dat ik morgen weer van de beugelproblemen af ben...

Beugel niet goed = gevoel niet goed.

11 mei.

Vandaag geen grote problemen... Behalve dan natuurlijk dat de ijzerdraad na het losgaan van de bracket nog maar aan één kant vastgeklemd zit );

Ik voel gek genoeg wel druk op mijn ondertanden, ze staan ook een beetje los zoals altijd wanneer er een nieuwe draad gezet is. Maar ik vraag me wel af welke beweging er in zit, aangezien de draad maar één kant op getrokken wordt...
Ik hoop maar dat ik begin van de week bij de ortho terecht kan!

Van het losse uiteinde van de ijzerdraad heb ik helemaal geen last. De bovenkiezen schrapen nog wel over de draad/ het veertje, maar dit geeft geen pijngevoel zoals na afgelopen donderdagmiddag wel het geval was.

Verder eet ik nog maar zoveel mogelijk met links om het ongemak zoveel mogelijk te beperken.
Ik heb het gevoel dat ik voorzichtig moet zijn en voel me niet prettig bij het idee dat het niet goed zit in mijn mond.

Na vandaag is de vakantie voorbij, morgen begint weer een nieuwe werkweek!

Bracket problemen.

10 mei.

Gisteravond ben ik gaan slapen met wax op de nieuwe bracket. Dat ging heel goed.
Maar.... Vanochtend merkte ik meteen dat er speling op de bracket zat, dat is natuurlijk onmogelijk als hij vastzit...
En inderdaad was de bracket los en bungelde hij zo aan het uiteinde van de draad.
Op zich had ik daar niet veel last van, zo achteraan in mijn mond dus heb ik gewoon voorzichtig gepoetst en later ook vooral met de linkerkant gegeten.

Na een lekker broodje bleek echter de bracket helemaal verdwenen. Die heb ik dus ingeslikt!
Even googelen leverde als info op, dat dat volstrekt ongevaarlijk is.
Het is wel een heel gek en vervelend idee, maar het kan dus geen schade aanrichten.

De draad steekt nu vanaf de verschuifkies naar achteren, maar loopt goed langs de achterste kies, dus ik voel daar verder niets van aan mijn wang gelukkig.

En natuurlijk gebeurt dit in het weekend...
Ik heb de ortho gemaild met de vraag of ik de komende week kan langskomen om dit te laten repareren. Aangezien dan de vakantie weer voorbij is en ik niet zomaar tussendoor weg kan, zal dit aan het einde van een middag moeten gebeuren, hopelijk lukt het om dat af te spreken.

Ik zag eigenlijk al wel iets aankomen, omdat ik echt steeds op de draad of misschien dus ook wel op de bracket beet. Het voordeel is nu wel dat de bovenkies even kan herstellen van dat pijnlijke ongemak! Het nadeel is dat eten echt een heel gedoe is, omdat er voortdurend van alles achter de draad blijft hangen. Dat is onhandig en geeft een vervelend drukgevoel.

Vandaag word ik er niet blij van );

Brr pijnlijke dag...

9 mei.

De hele dag stond in het teken van omgaan met de nieuwe beugelsituatie.
Gelukkig heb ik wel prima kunnen slapen afgelopen nacht, dus begon ik daar in elk geval uitgerust aan (;

Helemaal achterin mijn mond is mij rechterwang flink geïrriteerd geraakt doorde nieuwe bracket en de haakjes daaraan. Zolang ik niet praat of eet voel ik het niet, maar met elke beweging schiet de pijn door mijn wang heen.
Ook de spier die achterin van de bovenkaak naar beneden loopt is gevoelig door het klemmetje wat ik gisteren in mijn mond gehad heb.

Dan onderkiezen rechts. Eigenlijk doen ze allemaal zeer, maar vooral de laatste, die erg protesteert tegen de aansluiting op het ijzerwerk.
En als gevolg van het bijten op de draad, wat toch steeds gebeurt, ondanks dat ik oplet, doet nu ook de achterste bovenkies zeer met dichtbijten en met poetsen.

Eten kon ik vandaag alleen met de linkerkant, rechts deed de minste kauwbeweging al flink zeer.

De gevoeligheid strekt zich uit naar de wortels in de onderkaak en ook naar boven (hoofdpijn) zodat ik me de hele dag een beetje grieperig gevoeld heb. Hopelijk is dat in elk geval morgen weer wat minder!

Al met al was het vandaag vooral een dag om uit te zitten en afleiding te zoeken.
Vanavond op tijd naar bed met wax op de nieuwe bracket, en dan morgen maar weer verder zien...

Controle orthodontist: weer wat nieuws!

8 mei.

Vandaag had de orthodontist weer iets leuks in petto .... );

De verschuifkies was slechts een halve millimeter op geschoven, wat de stand brengt op iets meer dan 2 millimeter in 4 maanden... Dus niet 1 millimeter per maand.

Om dit iets meer te stimuleren, is nu op de laatste kies ook een bracket gezet, waardoor de ijzerdraad niet stopt op de verschuifkies maar nog één kies verder loopt. De hoop of verwachting is, dat de verschuifkies nu meer geleid wordt in het opschuiven.
Helaas had ik deze optie 2 maanden geleden ook al geopperd, toen was het antwoord dat dat geen gewenst effect zou hebben. Nu denk ik: wat een zonde van de tussentijd, zucht.

Er is tijdelijk ook een andere draad gezet, die over 4 weken weer vervangen wordt, als de achterste kies 'gewend' is. En dan komt er ook een sterker veertje op, zodat meer druk op de verschuifkies komt te staan.

De orthodontist wil met de bovenbeugel wachten tot de kies verder op zijn plaats staat. Dat betekent in elke geval tot ná de zomervakantie. En uit de nonverbale communicatie viel eigenlijk op te maken dat dat nog een heel voorlopige inschatting was.... Dit is dus het onderwerp voor de controles van juni en juli!

Ik heb inmiddels 5 bitebumpers, op bijna alle brackets aan de voorkant. En dat is maar goed ook, want bij het dichtbijten raakt mijn achterste bovenkies nu de draad naar de nieuwe bracket. En dat voelt erg vervelend! Als ik aan de voorkant dichtbijt en niet aan de achterkant, dan 'landen' de kiezen nu op de bumpers en dan raak ik de draad nét niet. Ik moet dus nu aan die manier wennen.
Volgens de assistente zal de draad binnen enkele weken invloed op de stand van de laatste kies gaan hebben, zodat het ongemak dan hopelijk verdwijnt. Ik moet het nu proberen zo vol te houden.

Al met al is er heel wat aan het ijzerwerk gewrikt, getrokken, gebogen, geduwd vandaag, het geheel duurde 3 kwartier. En nu begint de hele onderkaak dus flink gevoelig te worden, prikt de draad achterin mijn wang en voelt de laatste kies alsof ik ermee bij de kaakchirurg geweest ben....

Vanavond dus op tijd proberen te slapen en dan morgen hopelijk minder beugelleed!

Nog steeds last.

7 mei.

Ook vandaag heb ik weer veel last van het botankertje gehad. 

Het doet pijn als ik het aanraak of het veertje beweeg waar het vastgehaakt zit. 

Ook onder het botanker doet het tandvlees en het bot waar het ankertje in geschroefd zit zeer.

En ook de hoektand die erboven zit is de laatste dagen weer gevoelig met aanraken.

Ik ga er maar weer vanuit dat dit komt door de druk die erop staat, en dan zal het ook wel weer overgaan.

Maar morgen heb ik een afspraak bij de orthodontist en moet op die hoektand in elk geval de bitebumper vernieuwd worden. Ik weet van de vorige keer dat dat geen prettige belevenis is op het moment dat die tand gevoelig is... dus ik kijk er niet naar uit.

Aan de andere kant ben ik wel weer benieuwd naar de vorderingen en het vervolg.

We zullen maar zien hoe het loopt (;

                          

Last van botankertje.

6 mei.

Voor mij is dit nog een heerlijke tweede vakantieweek, fijn na de trip naar Florence van afgelopen week.

Vanochtend werd ik wakker met pijn in mijn onderlip, veroorzaakt door het botankertje.
Dat is gedurende de ochtend zo gebleven, en vooral voelbaar met eten. In de loop van de middag is het gelukkig alweer minder geworden (;

Daarbij heb ik wat druk op alle ondertanden, dus er gebeurt weer eens wat... Dat is eigenlijk wel een fijn gevoel, omdat dat in mijn beleving aangeeft dat ik niet zomaar ' in de wacht' zit, tot er weer een maand voorbij is...

Ik ben benieuwd wat de ortho mij overmorgen te vertellen heeft.
En natuurlijk heb ik zelf ook mijn vragen, zoals altijd!

Geen nieuws.

5 mei.

Vandaag geen beugelnieuws!
       

                                

Een goede dag.

4 mei.

Vandaag gaat het weer prima!

Gelukkig kon ik vanaf gisteren weer de normale poets- en spoelroutine oppakken.
Dat voelt toch een heel stuk beter (;

Het meest hinderlijke is dat ik steeds op de draad/ het veertje bijt, ik verwacht eigenlijk zo langzamerhand dat dat niet lang meer heel kan blijven.
Misschien zal ik bij de controle toch maar vragen of er geen flexibel buisje om de draad kan, het opschuiven gaat immers echt niet zo snel dat dat dan tegengehouden zal worden... Dat lijkt me ook beter voor de bovenkies, die nu steeds het staal raakt.

Verder heb ik nergens last van en voel ik geen pijn, ongemak of druk.
Een heel goede beugeldag dus!

Vakantie + beugel.

3 mei.

De afgelopen dagen hebben we genoten van een heerlijke stedentrip (;
Na de nodige vertraging, namelijk een hele dag (!) vanwege een geannuleerde vlucht, konden we vanochtend gelukkig toch met een omweg terugvliegen naar Nederland.

Als wij een stedentrip maken, dan zijn we elke dag de hele dag onderweg, we lopen veel om zoveel mogelijk te kunnen zien, en we eten of drinken onderweg iets zoals het uitkomt.
Dit is een lastige combi met de beugelhygiëne waar ik de afgelopen 8 maanden aan gewend ben geraakt...
Onderweg poetsen lukt niet echt, dus blijft het bij spoelen aan de wasbak bij het toiletbezoek.
Het is dus wat dat betreft maar goed dat een stedentrip bij ons maar 5-6 dagen duurt!

Ik heb de afgelopen dagen gelukkig geen beugelproblemen gehad.
De bitebumps en het veertje zijn goed blijven zitten en ik heb maar één ochtend wat last gehad van druk op mijn tanden.

Over 5 dagen is de volgende controle bij de orthodontist.

Vliegtuigleed

3 mei.

Gisteren voor het eerst een blogloze dag, aangezien we vastzaten op een vliegveld zonder wifi voorziening.
Ook vandaag staat opnieuw in het teken van thuiskomen.
Wie weet later vandaag een update!

Vakantie.

1 mei.

Wegens vakantie ook vandaag nog geen blog.

Vakantie.

30 april

Wegens vakantie geen blog.

Vakantie.

29 april.

Wegens vakantie geen nieuw blog vandaag.

De verschuifkies ligt dwars!

28 april.

Vanochtend werd ik wakker van de druk op mijn ondertanden.
Geen fijn gevoel!

En de verschuifkies heeft gedurende de dag ook lekker dwars gelegen.
Telkens bij het dichtbijten en daarna weer open doen voelde ik een venijnig pijnstootje );

Gelukkig is het in de loop van de middag wel minder geworden.
Vanavond voel ik geen druk meer en ook nergens echt pijn.
De verschuifkies zeurt alleen af en toe nog een klein beetje.

Aangezien we een paar dagen vakantie aan het vieren zijn hoop ik maar dat het de rest van de week zo blijft...

Just another day.

27 april.

Ook vandaag gaat het weer heel goed!

Het enige hinderlijke blijft, dat ik telkens met een bovenkies op het ijzerdraad en/of veertje bijt.
Het is een gevoel waar ik de afgelopen weken wel aan gewend ben geraakt, het is ook niet pijnlijk, het is eerder te vergelijken met het bijten op een zandkorretje of een pitje. Ik hoop maar dat het glazuur van de bovenkies niet teveel beschadigt hierdoor. Ik zal dit natuurlijk zeker met de ortho bespreken bij de volgende controle over anderhalve week.

Verder heb ik eigenlijk geen nieuws, want er zijn geen veranderingen.

Bij de volgende controle heb ik inmiddels 8 maanden een onderbeugel, ik begin gek genoeg uit te zien naar een volgende stap, omdat ik inmiddels het gevoel krijg dat het allemaal een beetje stil staat.
Maar misschien ben ik zelf een beetje te ongeduldig (;

Koningsdag.

26 april.

Vandaag vierde Nederland de eerste Koningsdag. Een mooie dag om allerlei activiteiten te ondernemen, vooral ook lekker buiten. De temperatuur werkte prima mee!

Mijn beugel is vandaag weer wat beter te voelen, de huid van lip en wang blijft zo af en toe een beetje 'hangen' aan de brackets, waardoor mijn onderlip aan de binnenkant wat schraal aanvoelt.
Het is niet echt heel vervelend, en verder heb ik eigenlijk nergens last van, niet met praten, eten of op een andere manier.

Toch weer heel positief dus vandaag!

Verder geen beugelnieuws vandaag, geen nieuws is dus zeker goed nieuws (;

No worries.

25 april.

Vandaag vierden we de koningsspelen op school. Een heel gezellige en sportieve dag.
Gelukkig zonder beugeltrubbles! Het blaartje op mijn wang is ook bijna verdwenen, dus daar heb ik ook geen last meer van.

Deze hele week is heel erg goed en vrijwel zonder klachten verlopen.
Zo is het wel goed vol te houden (;

Zoals ik gisteren ook al meldde, voel ik alleen de draadeinden prikken, zowel links als rechts.
Dat blijft natuurlijk elke dag voelbaar, maar alleen als ik mijn wangen intrek tegen de brackets aan.

Tijd om lekker van de meivakantie te gaan genieten!!

                       

De draadeinden prikken!

24 april.

Gisteravond heb ik toch nog veel last gekregen van een blaartje op mijn linkerwang, als gevolg van het erop bijten. Gelukkig was de cabaretvoorstelling zo geweldig dat ik het prima kon negeren!

Vandaag voelde ik het nog een klein beetje, in de loop van de dag steeds minder.
Verder is de verschuifkies weer wat aan het rommelen. Ik voel steeds duidelijker het draadeinde uitsteken, dus ik heb nu wel goede hoop dat er echt een duidelijke verandering te zien zal zijn.
Mag ook wel na 4 maanden met het botanker en veertje!

Ik heb ook nog wat op en neer gemaild met de tandarts, die aangaf dat het in rekening brengen van de gebitsreiniging wellicht niet juist was, als het een reguliere controle met daarbij behorende verrichtingen betrof. Wat dat betreft zijn we het dus eens geworden! Dat is fijn, want een goede relatie met zowel de orthodontist als de tandarts is in dit lange beugelproces wel heel belangrijk.

Nog één werkdag morgen, Koningsdag, en dan begint hier de meivakantie. Heerlijk (;

Zit er beweging in?

23 april.

Vandaag gaat het weer heel erg goed!

Het enige wat vandaag misging, is dat ik een keer flink op mijn wang gebeten heb.
Verder ging het helemaal prima en was de beugel niet op de voorgrond, maar lekker op de achtergrond aanwezig.

Ik heb het idee dat de verschuifkies nu toch echt verder van de kies daarachter weg staat en de tussenruimte iets groter is. Ik voel ook de punt van de draad prikken, wat tevens betekent dat de kies opgeschoven is. Hopelijk op dat punt dus goed nieuws als ik weer bij de ortho ben!

Verder geen nieuws vandaag, en een avondje theater voor de boeg, dus een kort blog.

Alles oké.

22 april.

En zoals ik al voorspelde en ook verwachtte... Na een nacht slapen is het vervelende gevoel op mijn voortanden weer helemaal verdwenen. De verkoudheid nog niet helemaal (;

Het gaat vandaag heel erg goed, geen ongemakken, nergens last van.

Ook het eten van zo ongeveer alle etenswaren gaat inmiddels prima. Vlees in kleine stukjes lukt zelfs ook zonder dat het in de blender geweest is. Het enige wat niet gaat is iets afhappen, maar dat is natuurlijk maar 'peanuts'...

Over 2 weken staat de volgende beugelcontrole weer op het programma, een weekje later dan normaal ivm de meivakantie en sluiting van de praktijk op verschillende dagen. Tot die tijd hopelijk geen reden om een eerdere afspraak te maken!

Neusverkouden = druk op tanden.

21 april.

Het stootkussentje is gelukkig (nog) blijven zitten, hopelijk blijft dat nog even zo ;)
Verder weer een probleemloze beugeldag vandaag, het gaat heel goed dit weekend!
Fijn na het afzien van afgelopen week.

Door de neusverkoudheid heb ik wel wat druk op mijn voortanden, ik vind dat altijd wel een beetje een rotgevoel, omdat de angst toch is dat de linkervoortand het niet gaat volhouden, en voorlopig is er nog geen andere oplossing. Op een dag waarop ik het weer een beetje voel 'kloppen' in mijn verhemelte, word ik daar weer eens aan herinnerd.
Mocht de voortand overigens losraken als de bovenbeugel erin zit, dan kan hij tot na de osteotomie als dummy gebruikt worden, dat schijnt niet zichtbaar te zijn. Maar zover is het nog niet, en bovendien hoop ik dat dat helemaal niet nodig zal zijn...
Voorlopig maar even flink neussprayen, zodat de druk in de neusholtes weer normaal is, dan zal dit ook wel weer overgaan. Of, zoals zo vaak, is het na een nacht slapen alweer helemaal anders (;

Tandartscontrole rekening.

20 april.

Ook vandaag gaat het heel erg goed!

Ik heb geen pijn of andere last vandaag, behalve een beetje druk van het draaduiteinde rechts.
De afgelopen dagen deed de rechterhoektand wat pijn, maar ook dat is gelukkig weer helemaal over.

Ik heb wel het idee dat één van de bitebumpers niet helemaal goed zit, hij voelt aan de bovenkant wat 'anders' aan. Meestal betekende dat tot nu toe: nog 1 keertje poetsen en dan lag het stootkussentje eraf.
We zullen zien of dat nu ook zo is, want dan moet ik deze week wel even terug naar de ortho. Ik heb er dan aan de rechterkant nog maar ééntje en dat is te weinig.

Ik kreeg van de tandarts nog wel een onaangename verrassing: op de rekening van de controle laatst stond een post ' gebitsreiniging 2x5 min ' à € 25,-  vermeld. De tandarts heeft weliswaar met een haakje wat gepriegeld bij mijn ondertanden, maar niet anders, langer of meer dan bij elke andere controle hiervoor.  Ik ben ook niet extra lang binnen of bij een mondhygiëniste geweest. Ik vind het dus nogal wat dat dit apart ge/berekend wordt. Ook bij mijn zoon is dit bij de laatste controle zo gegaan en vervolgens in rekening gebracht. Ook toen vond ik het al een vreemde gang van zaken, maar omdat ik daar zelf niet bij was, kon ik niet beoordelen wat er precies gedaan was. Nu dus wel! Als dit bij elke patiënt zo gebeurt, is dan een mooie inkomstenbron buiten de vergoeding van de controle.
Ik zie op internet dat meer mensen hier vraagtekens bijzetten....

Prima dag.

19 april.

Vandaag een heel goede beugeldag!

Ik heb nergens pijn, drukgevoel of ander ongemak. Heerlijk dus.
En dat is vooral fijn omdat het een extra lang weekend is om van te genieten.
Laat het maar lekker nog even zo blijven!

                         

                       

                     

                       

                         

Kiezen met een eigen wil.

18 april.

Mijn onderkiezen aan de rechterkant hebben afgelopen nacht besloten er vandaag eens een schepje bovenop te doen ;(
Na het opstaan merkte ik dat mijn kaak rechts van voor tot achter gevoelig was, vooral met dichtbijten. De kiezen zeuren en bonken zelfs af en toe behoorlijk.
Door de verkoudheid en de klagende kiezen heb ik ook weer hoofdpijn gekregen.
Niet heel fijn dus!

In de loop van de middag is het wel weer wat weggezakt gelukkig.
Het eten vanavond ging weer zonder pijn of problemen.

Goede nieuws van vandaag: het botanker irriteert niet en van mijn onderlip voel ik lekker ook helemaal niets meer (;

Heerlijk, vandaag geen beugeltrubbels.

17 april.

Vandaag was eindelijk weer een dag zonder pijn en ongemak. Heerlijk!
En dat was maar goed ook, want er stond een uitstap met de groep naar het Rijksmuseum op het programma vandaag. Dan kun je er eigenlijk geen mondproblemen bij hebben (;

Ook afgelopen nacht heb ik met wax op het botankertje geslapen. En daardoor is de pijn in mijn onderlip in elk geval verdwenen. Rond het botanker is het alleen nog gevoelig als ik er flink langs wrijf met mijn vingertop. En de hoektand voel ik alleen als ik er met mijn tong tegenaan duw, niet meer met dichtbijten.


Ik hoop dus op een paar pijnvrije dagen tijdens dit lange vrije paasweekeinde!

Het gaat weer de goede kant op.

16 april.

Gisteravond ben ik gaan slapen met een flink bolletje wax op het botanker. Het voelde niet echt prettig, maar ik heb er wel goed mee kunnen slapen, gelukkig.
Vanochtend was de pijn daardoor wel wat minder, maar in de loop van de dag gingen mijn lip en wang toch weer wat meer pijn doen.

In mijn beroep praat je de hele dag, dus raak ik ook steeds alle scherpe randjes en kantjes van de beugel aan. Het is dus niet te voorkomen dat het links en rechts gaat irriteren...

Vanavond zal ik maar weer opnieuw wax op het botankertje gebruiken. Na morgen begint een lang weekend, dus hoef ik 4 dagen niet zoveel te praten. Dan zal het allemaal weer wel wat beter aanvoelen verwacht ik.

De verschuifkies voel ik vandaag ook weer wat meer protesteren, hopelijk omdat er weer beweging in zit. Dat vond ik nooit vervelend want dat kan mij niet vlot genoeg gaan ;)

Al met al voel ik mij vandaag wel weer een positiever beugelbekkie dan de afgelopen dagen. Zo moet het ook!

Nog meer auw.

15 april.

Gisteren sloot ik nog af met de hoopvolle verwachting dat het vandaag zeker wel beter zou gaan.
Meestal is dat de volgende dag inderdaad zo, maar vandaag helaas niet.

Ik heb nog meer last van het botanker dan gisteren.
Het is er omheen gevoelig in mijn onderkaak, maar ook in mijn onderlip, waar die steeds langs het ankertje schuurt. Ook de hoektand boven het botanker doet weer pijn. Gelukkig zit er (nog) geen beweging in zoals vorige week!

In de loop van de dag zeurde het steeds verder door mijn hoofd heen. In combinatie met een neusverkoudheid resulteerde dit in het opsteken van een flinke hoofdpijn. Zucht.

De afgelopen dagen en vooral deze dag geven geen positief gevoel. Vanavond maar eens vroeg naar bed met een pijnstiller en een rolletje, wie weet helpt het...

Auw het botankertje.

14 april.

Mijn tanden doen vandaag geen pijn, ook vannacht had ik nergens last van gelukkig!

In de loop van de dag is op de één of andere manier een klein bultje of blaartje ontstaan waar het botankertje mijn onderlip aan de binnenkant raakt. En daar schuurt het botanker natuurlijk flink langs, soms voelt het zelfs alsof de huid er een beetje achter blijft hangen. Het is soms even een scherp prikkende pijn.
Als ik aan het botanker voel is dat ook wat gevoelig. Het lijkt een beetje alsof het botanker een fractie naar buiten is gaan staan, en dat daardoor de druk op mijn lip groter is en het daarom rondom het ankertje ook wat pijn doet. Dit heb ik al een paar keer eerder gehad.

De afgelopen dagen heb ik weleens verzucht: 'Kon die hele beugel er maar één uurtje uit'. Over het algemeen gaat het best goed, maar op sommige dagen valt het ongemak ook flink tegen.
Mijn idee is dan om niet teveel proberen te zuchten, maar afwachten of de volgende dag een betere is.
Dat doe ik nu dus ook!

Het gaat weer beter!

13 april.

Gelukkig gaat het na een paar minder goede dagen vandaag heel wat beter!
De pijn in mijn tanden is gisteren gebleven tot ik in slaap viel, vanochtend bij het wakker worden was het over. Hetzelfde geldt voor mijn wangen, die de afgelopen dagen zo gevoelig waren. 

Het enige wat ik vandaag van de beugel merk, is een drukgevoel rondom tegen mijn tanden. Niet pijnlijk, maar soms even voelbaar. Als ik erop let voel ik mijn hart in mijn tanden/wortels kloppen, dat is wat de beugel vandaag teweegbrengt. Maar... Vergeleken bij de afgelopen dagen is dit een heel stuk beter te hebben.

Het nieuwe veertje van gisteren is prima blijven zitten en kan zijn werk dus doen.

Al met al dus een goede beugeldag vandaag!

Niet fijn!

12 april.

Gisteravond heb ik nog een paar keer flink op mijn wangen gebeten.
Uiteindelijk ben ik met twee pijnlijke wangen gaan slapen, toch ook maar weer met een rolletje, en jammer genoeg ben ik daar vandaag ook weer mee wakker geworden. De hele dag is het met praten en eten blijven zeuren. Het trekt ook wat door naar mijn oren en keel.

Ook de uiteinden van de draad prikken, terwijl ik eigenlijk niets aan de verschuifkies kan zien! Aangezien daar nu al 2 maanden hetzelfde veertje aan zit, krijg ik toch steeds meer het idee dat daar de rek misschien toch wat uit gaat.
Vandaag hebben we daarom thuis een nieuw veertje geplaatst.
En het kan natuurlijk komen door het gepriegel, maar sindsdien zeurt de kies wel wat, alsof er meer druk op staat. Dat vind ik prima, want het duurt toch al zo vreselijk lang op deze manier!

Al met al is de beugel vervelend aanwezig vandaag. Hopelijk morgen minder!

Brr veel last vandaag!

11 april.

Vandaag voelt het allemaal weer wat minder lekker.

Mijn tanden doen geen pijn, maar alle brackets voelen extra scherp vandaag.
Ik denk dat dat gebeurt als mijn mond te droog is, ik weet niet waarom dat met enige regelmaat zo voelt.
In elk geval voelt het langs mijn beide wangen over de hele breedte geïrriteerd aan, het prikt en schuurt en doet pijn met praten. Daarbij prikt de draad op het eind voelbaar vandaag.
Ook de binnenkant van mijn lip voelt schraal aan en het lijkt net alsof mijn lip soms blijft 'hangen'.

Verder is gisteravond toch weer een bitebumper losgeraakt doordat het ringetje om de bracket heen scheurt. Ze slijten snel en houden het eigenlijk geen maand vol. Ik denk van deze overigens wel dat dit nog een bitebumper was van vóór de laatste controle, want ze hebben er één laten zitten en vier bijgeplaatst.
Het is nu weer even wennen hoe ik mijn kiezen veilig op elkaar kan zetten!
Het gevolg daarvan is dat ik ook nog op mijn wangen gebeten heb vanmiddag, wat de irritatie zeker niet minder maakt!

Ik zal blij zijn als alles morgen weer anders is ;)

Alles weer over!

10 april.

Zoals ik gisteren al verwachtte, was vanochtend het vervelende zeurgevoel in de wortels van mijn ondertanden alweer verdwenen. Ik voelde het alleen nog ietsjes met dichtbijten.

Ik vind het altijd heel opvallend hoe verschillend de ene dag na de andere kan voelen!

Verder had ik vandaag mijn beugel dan weer nauwelijks in de gaten. Ook had ik het eigenlijk tussendoor te druk om te poetsen, dus dan maar alleen gespoeld, maar dat komt gelukkig niet zo heel vaak voor.

Morgen hopelijk weer een dag zonder problemen ;)

Niet helemaal happy.

9 april.

Het rolletje heeft afgelopen nacht goed zijn werk gedaan! Van het ankertje heb ik vandaag helemaal geen last meer gehad.

Wel stonden vandaag alle ondertanden voor mijn gevoel weer wat los.
Het zeurde rond de wortels en als ik met mijn tong tegen de tanden aanduwde. Dat strekte zich in de loop van de dag uit naar mijn keel en oren.
Het voelt alsof je flink verkouden aan het worden bent );

Maar goed, weer een avond op tijd naar bed en goed slapen, dan zal het wel weer wat beter aanvoelen morgen!

Alles weer oké.

8 april.

Een heel goede dag vandaag!
Vannacht heb ik weer geslapen met een rolletje, zodat de irritatie aan mijn lip vanochtend weer helemaal over was. En ik heb de hele dag nergens last meer van gehad!
Heerlijk dus.

Sinds de laatste controle bijt ik wel vaker op het veertje of op het ijzerdraad tussen de kiezen in, maar dat went wel. Het is een beetje een raar gevoel aan de bovenkies, maar het doet geen pijn.

Ik let goed op het spoelen met mondwater, en ik spoel na met water. Het voelt dan toch frisser en ik maak me niet meer ongerust over het binnenkrijgen van mondwater.

Vannacht slaap ik nog een keer met een rolletje om zeker morgen ook geen last van het ankertje te hebben.

Auw het ankertje haakt!

7 april.

Vandaag ben ik een paar keer flink met mijn onderlip aan het botankertje blijven hangen.
Dat doet echt pijn!
Ook zijn er nu wat bultjes aan de binnenkant van mijn lip te zien.
Misschien zaten die er al en blijf ik daarmee juist hangen, of ze zijn ontstaan door de irritatie.
In elk geval zal ik vannacht maar weer met een rolletje slapen, zodat het weer wat kan genezen.

Verder is vandaag alles oké en gaat het goed met de beugel. 
Alle bitebumpers blijven goed zitten en behalve mijn lip doet verder niets zeer  (;

Elke dag is anders.

6 april.

Vandaag werd ik wakker met wat pijn aan de verschuifkies. Ik vind dat nooit zo erg, want ik denk dan altijd maar dat dat betekent dat er beweging in zit. En dat is wat ik uiteraard graag wil (;
Het is de hele dag zo gebleven, maar niet echt hinderlijk geworden.

Ik heb wel weer een keer flink op mijn rechterwang gebeten, er komt dan huid tussen het botanker en de bovenhoektand. Dat is wel altijd een pijnlijke ervaring! Mijn wang voelt wat ruw, maar prikt niet, dus het is niet echt kapot gegaan gelukkig.

Wat positief is: mijn hoektand rechtsonder heeft een paar weken lang zeer gedaan als ik er tegenaan of bovenop duwde, dat is sinds gisteren helemaal over! Er zat ook wat beweging in, en ook dat is nu weer een heel stuk minder, pfff.

Vanavond gaan we nog lekker naar de film om weer een fijn weekend af te sluiten.
Bij het slapen gebruik ik al zo'n 2 weken geen rolletje meer tussen mijn onderlip en het botanker, en ook dat gaat heel goed. Het is toch weer wat fijner om niet te hoeven opletten dat het rolletje door je mond gaat zwerven!

Mondwater in het nieuws.

5 april.

Ook vandaag gaat het weer heel erg goed. De beugel bezorgt me helemaal geen last vandaag, heel fijn!

Iets anders om over na te denken:

Ik poets 4x per dag en gebruik daarna altijd mondwater om te spoelen. Daarna spoel(de) ik niet meer na met water, omdat ik het wel een lekker fris gevoel vond zo.
Maar de afgelopen dagen heb ik in de media negatieve berichten gelezen over frequent gebruik van mondwater. Dit zou namelijk de kans op mond- en keelkanker aanzienlijk kunnen doen toenemen.
Er stond dan wel bij dat het hier gorgelen betrof, maar ook in de mond houden zou schadelijk kunnen zijn.

Hier ben ik toch wel wat ongerust door geworden! Vooral omdat het bij mij nog jaren zal gaan duren voor de vaste apparatuur verwijderd zal worden.

Zelf vind ik niet dat ik veel keus heb, flossen en tandenstoken lukt namelijk nauwelijks met die brackets, en ik wil mijn gebit zeker nu heel goed onderhouden. Ik heb wel een ragertje naar dat is niet stevig genoeg om tussen de tanden te gebruiken. Maar het is natuurlijk niet de bedoeling om er iets ernstigs aan over te houden!

Ik heb dan maar besloten om in elk geval voortaan zo kort mogelijk te spoelen met weinig mondwater, en om dan na te spoelen met water. Op de fles wordt geadviseerd dit niet te doen, maar ik denk nu toch dat het wel beter is.

Pff...over dit soort zaken had ik helemaal nooit verwacht, te moeten nadenken!

                                   

                                   

No problem!

4 april.

Het ging vandaag heel erg goed! Nergens last van ;)

Het enige noemenswaardige is dat ik één keer op mijn rechterwang gebeten heb, maar gelukkig zonder wondje als gevolg.

Vandaag dus geen nieuws, morgen hopelijk weer zo'n goede dag.

Goede dag.

3 april.

Vandaag ging het redelijk goed.

De bitebumpers zijn allemaal blijven zitten ( het zijn er inmiddels 5).
Ik moet wel weer even wennen aan het dichtbijten want dat voelt net even anders dan vóór de controle. En gisteren merkte ik dat ik steeds op het veertje beet. Als ik het nu een beetje voorzichtig doe gebeurt dat alweer een stuk minder.
Ik kon vandaag gewoon eten en had verder geen pijnprobleempjes. Ook prikken de uiteinden van de draad nu niet meer in mijn wangen en dat is wel heel fijn ;)

Ik ben eigenlijk ook opgelucht dat ik gisteren heb aangegeven dat ik de buttons niet ging nemen. In de praktijk zijn ze ook niet zo gewend aan volwassen patiënten die zelf inspraak in het proces willen hebben, met kinderen werkt dat toch een beetje anders natuurlijk. Maar... In de praktijk denken ze heel goed mee en merkte ik gisteren niets van onbegrip, juist het tegenovergestelde. Dat is fijn want we moeten nog een hele tijd samen verder!

Weer nieuws bij de ortho!

2 april.

Vanmiddag ben ik op controle geweest bij de ortho.
Daar wachtte mij een onaangename verrassing want... orthodontist nummer 2 is geëmigreerd, waardoor nu orthodontist nummer 3 verder gaat met het behandeltraject.
Heel vervelend, want ik heb mij sinds gisteravond voorgenomen om niet met de buttons te starten. Ze leveren een flinke eerste periode veel ongemak, pijn en irritatie aan m.n. de tong op, wat niet kan in mijn (praat)beroep.
Bovendien ben ik met dit hele traject gestart om het probleem in mijn bovenkaak op te lossen, niet om een modelgebit te krijgen. Vooralsnog komt er in de onderkaak steeds meer gedoe bíj, en niet alles heeft een medische noodzaak. En de bovenkaak staat voorlopig helemaal in de wacht, terwijl ik al meer dan een halfjaar bezig ben.
Ik moet en zal daar dus zelf de grenzen in moeten bewaken, en daarmee heb ik vandaag een start gemaakt.

De nieuwe ortho heeft zich eerst even ingelezen.
Daarna heeft ze de tussenruimte bij de verschuifkies opgemeten. Maar het is onduidelijk hoe de vorige orthodontist dit deed: van het hart van de ene kies naar de andere, of alleen ertussen.... Hopelijk het tweede, want nu kwam de meting hetzelfde uit, gemeten van hart naar hart. Als de vorige ortho dit op dezelfde manier heeft gemeten is er de afgelopen maand helemaal niets veranderd, ondanks de pijn en het gezeur van de kies en het veertje.
Er is dus pas bij de volgende controle een vergelijking mogelijk, omdat dan op dezelfde manier gemeten wordt als vandaag.
Het hoopgevende is dan wel, dat de draad wel zichtbaar uitstak, en dat kan alleen doordat deze te lang is geworden door het opschuiven.

De draad is vandaag korter afgeknipt en er zitten 4 nieuwe bitebumpertjes op de hoektanden- en kiezen.

Nu maar hopen dat de rest van het behandelplan niet verder gewijzigd wordt. We zullen het zien over 4 weken.

Brrrr vandaag.

1 april.

Hoewel de datum iets heel grappigs doet vermoeden, heb ik de dag niet echt zo ervaren wat mijn beugel betreft.
Gisteren deden mijn tanden al wat pijn en dat was vandaag ook nog zo.
Daarbij voelt mijn onderlip aan de binnenkant 'schraal' aan waardoor de brackets extra scherp lijken te drukken.
Ook aan mijn wang voelt alles scherp vandaag, het veertje en de oogjes. En de verschuifkies en de plaats waar deze heen moet doen pijn met dichtbijten.
Alles bij elkaar nogal brrrr vandaag!

Morgen controle en het plaatsen van de buttons. Hopelijk niet nog meer brrr.