Update na 2 behandelingen.

21 augustus.

Anderhalve week na de tweede behandeling kan ik gelukkig weer zeggen dat het ook nu heel goed gaat!

De bultjes als gevolg van de verdoving waren na een dag of 4 verdwenen en daarmee dus ook de pijnlijke bovenlip.

Net zoals de vorige keer zijn de hoektanden af en toe wel gevoelig, wat ik vooral merk met dichtbijten. Maar als ik een nachtje perio-aid tandpasta op het tandvlees doe of de spoelvloeistof gebruik, is dat binnen een dag weer over.

Verder heb ik helemaal geen klachten!
Er is voor mensen die het niet weten ook niets geks te zien aan mijn tanden.
En dan te bedenken dat de uiteindelijke brug nog veel mooier zal gaan worden!

Ik zelf vind wel dat de voortanden, nu ze iets verhoogd zijn om goed aan te sluiten, te 'lang' zijn. Ook loopt de onderrand niet helemaal recht, maar iets af naar beneden. Maar bij de definitieve brug zal dat niet zo zijn, ik moet dit echt allemaal als noodvoorziening zien, is mij verzekerd.

De zenuwbaantjes waar het botanker heeft gezeten worden inmiddels ook weer wakker, dus onderin heb ik soms wel een vervelend gevoel, en het doorgesneden spiertje staat nog te strak gespannen. Daar heb ik eigenlijk nu de meeste hinder nog van. Ook dit gaat allemaal langzaam over, maar daarvoor moet ik nog wel wat meer geduld hebben.

De behandelaar van de mondkliniek en mijn eigen tandarts gaan nu op verzoek van de zorgverzekeraar nog eens op papier zetten wat de indicatie voor verwijzing was, wat de beste optie ter vervanging van mijn voortanden uiteindelijk is, en met welke argumenten. Dit alles om nogmaals de aanvraag voor vergoeding te kunnen beoordelen. Hopelijk ziet de zorgverzekeraar de voordelen
van deze behandeling boven het langdurige, ingewikkelde en ook kostbare proces waarvoor de indicatie in 1e instantie afgegeven is. Dat betekent dat zij het toch als buitengewone tandheelkundige hulp zouden kunnen beschouwen en daarmee ook (een deel) vergoeden.
Dit is dus nog een tijdje spannend!

                           
                       

Tweede behandeling: de 'naprep'.

11 augustus.

Vanochtend had ik de vervolgafspraak om verder aan de noodbrug te werken.

Dit zou ongeveer 45-60 minuten duren, het werd uiteindelijk bijna 2 uur.

Dit had er vooral mee te maken, dat er regelmatig wachttijd nodig was, bv om de verdoving te laten inwerken.

Wat is er allemaal gedaan vandaag?

Eerst is met de nodige moeite en veel gewrik de noodbrug/noodkronen losgemaakt. Dat bleek nog een flinke klus, dus uit zichzelf losgaan zou de afgelopen weken zeker niet hebben gekund ;) 

Mijn verhemelte bleek mooi te zijn genezen.

Toen is alles opnieuw schoongemaakt en zijn er draadjes tussen de afgeslepen tanden en het tandvlees er omheen gestopt. Dat was even flink pijnlijk, omdat het met een scherp haakje gebeurt, en aan de kant van het verhemelte niet verdoofd was. 

Daarna konden de hoek- en snijtanden verder afgeslepen worden. Ondanks de verdovingen aan de buitenkant van de tanden bleef dit nogal gevoelig. Ik heb daarom nog extra verdoving in mijn verhemelte gekregen, niet het meest fijne maar wel doeltreffend! Vervolgens konden de noodkronen er weer terug op.

Ook heb ik een keer of 6 moeten happen voor allerlei nieuwe afdrukken, in verschillende kleuren en waarschijnlijk daarom ook voor verschillende doeleinden, o.a. voor de beetregistratie. 

Ik kreeg zelfs een hele meetstellage, met steunpunten bevestigd aan oren, neus, wangen en kaak. Eerlijk gezegd weet ik niet precies waar die voor was...

Intussen is de noodbrug bijgewerkt, zodat deze aan de binnen - en buitenkant weer mooi op het tandvlees zou aansluiten. Na het terugplaatsen ziet dat er netjes uit!

We hebben vandaag ook de kleur bepaald voor de definitieve brug. Deze is één tintje lichter dan mijn ondertanden zijn, en dus ook dan de noodbrug. Mocht ik dat bij nader inzien niet zo mooi vinden, dan kan de brug altijd nog weer donkerder gemaakt worden. Andersom kan niet. Ik ben dus heel benieuwd hoe dit zal gaan uitpakken.

Van tevoren heb ik de vraag van de zorgverzekeraar nog besproken. Deze wil duidelijk beargumenteerd hebben, waarom het plaatsen van de brug als meest passende oplossing gezien is voor mijn mondprobleem. Dit zal netjes op papier gezet worden.

Eenmaal thuis is de verdoving geleidelijk uitgewerkt en daarvoor in de plaats voel ik druk en gevoeligheid bij de afgeslepen tanden. Dit was de eerste keer ook zo, en ik weet dat dat een tijdje kan duren maar wel overgaat. Ik heb vandaag nog maar een pijnstiller gepakt, zodat het bij een zeurderig gevoel blijft en niet erger wordt.

Helaas staan mijn bovenlip en mijn wangen sinds vanmiddag vol met kleine, pijnlijke witte bultjes, vergelijkbaar met aften. Dit blijkt een reactie op de verdoving te zijn.  

Voor de zekerheid kan ik de komende dagen weer opnieuw spoelen met perio-aid. Dat deed ik nu steeds 2x per dag dus daar ga ik dan nog maar even mee door.

De volgende afspraak staat alweer voor over 3 weken.

Dat is de eerste passing van de definitieve brug. Spannend!