Zere tand auw!

30 september.

Wakker worden van één zere onderhoektand en daar de hele dag flink last van hebben. Dat is wat vandaag overheerste. Het verbaast mij, want ik heb eigenlijk helemaal geen last meer van mijn beugel of ondertanden. Balen! Met het plaatje ging het wel goed, ik heb zelfs met een collega een korte presentatie gegeven in het team, die denk ik redelijk goed te verstaan was.
Vanochtend eerst weer brintapap gegeten en tussen de middag een bruin broodje en een kiwi. Tussendoor een pakje drinkontbijt, ging allemaal prima en vandaag gelukkig ook zonder buikpijn. Vanavond aardappelen, spercieboontjes en een kipfilet uit de blender, oei, dat is wel erg droog in je mond en keel! Ik heb het allemaal wel goed op kunnen eten.
Als morgen mijn hoektand minder pijnlijk is, gaat het nog weer beter dan vandaag!

Eten.

29 september.

Gisteren schreef ik al over mijn eetproblemen. Ook vandaag heb ik weer buikpijn na het eten. Het is geen maagpijn, maar het gevoel of er een steen in je maag ligt. Ook is mijn spijsvertering echt ontregeld. Ik eet wel groenten en fruit, maar bv niet het grove pompoenbrood wat ik gewend ben, in plaats daarvan een zacht bruin broodje. Dat zijn heel wat minder vezels.
Vanmiddag ben ik na thuiskomst uit de Ardennen weer gaan hardlopen. Tot ik met beugelen begon liep ik prima 5 km. Dat haal ik nu geen enkele keer meer zonder onderweg 1 of 2 keer uit te lopen omdat ik helemaal op ben. Het kan niet aan mijn conditie liggen want ik sport elke dag. Ik denk dus dat ik niet voldoende voedingsstoffen binnenkrijg om genoeg energie te hebben. Ik neem daarom vanaf nu aanvullende vitaminetabletten, eens kijken of dat helpt. Ik bespreek dit in elk geval met de ortho en misschien ook nog wel met de huisarts, want ik wil niet dat dit beugelen zo'n grote impact heeft.
Pluspuntje van vandaag: als ik het plaatje uit heb, lijkt het bloeden van mijn verhemelte wat minder heftig, ook houdt het sneller weer op. Ik kon daarom gelukkig wel zonder plaatje hardlopen.

Tweede (t)huis

28 september.

Vandaag zijn we de hele dag aan het klussen, als eigenaren van een huisje op ons park doen we dit tweemaal per jaar. Wij snoeien een deel van de enorme hoeveelheid bomen en struiken. Ik praat wat met de andere eigenaren die in onze ploeg zitten, dat gaat allemaal prima. Het eten tussen de middag, zachte broodjes, ook.
's Avonds eten we BBQ en de daarbij horende bijgerechten. Voor mij bijna allemaal onmogelijk om te eten. Ik beperk me tot macaronisalade, huzarensalade en hamburger in kleine stukjes. Het lukt redelijk goed om dit zonder kauwen naar binnen te werken, maar toch krijg ik vrijwel direct buikpijn. Mijn maag kan niet wennen aan de ongekauwde stukjes eten. Ook het geklungel met eten in gezelschap vind ik niet prettig. Ik baal van het vooruitzicht dat de maaltijden het komende halfjaar zo zullen verlopen, misschien in de loop van de maanden wel steeds iets beter.
Als ik mijn opbeetplaatje uit doe, bloedt ook vandaag mijn verhemelte meteen. Dat betekent poetsen en spoelen en zo snel mogelijk het plaatje weer in, maar dus ook niet overdag even tussendoor uit doen. Hopelijk heeft de ortho daar volgende week een oplossing voor.

Bah last van plaatje.

26 september.

Vandaag een goede dag, praten ging redelijk goed, eten ( brintapap, eierkoek, breaker, stamppot rode biet met vlees uit de blender, yoghurt, kiwi) ook.
Wel heb ik meer last van het opbeetplaatje. Zodra ik het plaatje uitdoe om te spoelen en te poetsen, bloedt mijn verhemelte. Vorige week een druppeltje, maar de laatste dagen meer en vandaag voor mijn gevoel flink wat. Het is moeilijk te beoordelen hoeveel het werkelijk is, omdat ik intussen ook tandpasta of spoelvloeistof in mijn mond heb. Toch vind ik het geen prettig idee.
Ik kijk het de komende week nog maar even aan, de week erna is de controle al. Misschien hoort het toch ook bij het wennen aan.... Blijft het zo, dan ziet de ortho het bij de controle vanzelf!
Morgenmiddag is de feestelijke propedeuse uitreiking van de opleiding van mijn zoon, daarna vertrekken man en ik voor het weekend naar ons huisje in de Ardennen. Misschien verschijnt er daarom de komende dagen niet elke dag een blog. Geen nieuws, goed nieuws!

Praten in gezelschap.

25 september.

Vandaag had ik na school een werkgroepoverleg. Daar gebeurde iets wat ik al een beetje verwachtte: Ik merk dat mensen die mij niet kennen mij soms wat vreemd aankijken als ik praat. Dat begrijp ik heel goed. Het voelt heel ongemakkelijk voor mij om dat te merken, ik word er onzeker van en houd meer mijn mond dan dat ik actief meepraat. Wat jammer is, want dan word mijn inbreng natuurlijk kleiner.
Het is me de afgelopen twee weken al vaker overkomen en zal natuurlijk nog veel vaker gaan gebeuren de komende maanden. Ik zoek nog een een beetje naar de manier om hiermee om te gaan. Moet ik er iets over zeggen als ik mij voorstel? Of  tijdens het gesprek? Of zeg ik helemaal niets?
Mijn beugel is wel iets zichtbaar, maar het opbeetplaatje niet, behalve het ijzertje aan de voorkant wanneer ik voluit lach. En mijn huidige manier van spreken wordt niet door die beugel veroorzaakt, dus daarom ook niet zo snel begrepen denk ik.
Vandaag was verder een dag zoals de andere dagen deze week, wat praten en eten betreft. Geen pijn, alleen ongemak. Nog 2 weken tot de eerste controle.

Another day...

24 september.

Het gaat ook vandaag weer goed. Geen pijn in mijn mond, wel hoofdpijn, maar dat hoeft niet veroorzaakt te worden door beugel of opbeetplaatje. Het praten geeft nog teveel speeksel en af en toe een -s- klank die fluit in je oren, maar het zeker wel te doen. Als het een keer misgaat lach ik er maar om met de kinderen en verder moet ik gewoon wat vaker slikken.
Vanochtend heb ik ontbeten met brintapap, de lunch bestond uit drinkontbijt en een eierkoek, het diner is wortelstamppot. Allemaal prima weg te krijgen, maar wel wat weinig op een dag. Ik eet 's avonds fruit, maar kan niet zoveel variëren als voorheen. Een banaan in stukjes, hapjes kiwi en een geraspte appel of peer, veel meer keuze heb ik (nu even) niet, dus dat is wat dagelijks voorbijkomt.
Vannacht heb ik goed geslapen met een pleisterstukje om het plaatje en daarom ook geen pijn aan mijn tong. Het lijkt dus allemaal te wennen!

Het gaat goed.

23 september.

Vandaag een prima dag.
Praten ging vandaag beter, gelukkig! Wel iets te veel speeksel, maar goed verstaanbaar. Ik voelde me daardoor meteen een stuk beter. Het pleistertje op mijn plaatje heeft afgelopen nacht weer goed dienst gedaan dus mijn tong doet helemaal geen pijn meer. Fijn!
Er zijn nog twee dingen die wat minder goed gaan. Het eerste is het eten. Ik blijf toch last van mijn maag houden nadat ik stukjes brood of eierkoek gegeten heb. In het weekend heb ik pap gegeten, dat ging een stuk beter, maar dat kan niet op mijn werk. Morgen neem ik weer drinkontbijt mee en maar een halve eierkoek, zodat mijn maag minder te verduren krijgt.  Avondeten, rijst, fijngemaakte wokgroenten en vis, ging goed en zonder problemen. Tijdens mijn avondrondje van 15 km op de hometrainer heb ik een halve liter water gedronken, dat is ook goed voor de spijsvertering.
Het tweede is, dat ik bij het poetsen en als ik mijn plaatje uitdoe, in mijn mond bloed. Soms bij een van de ondertanden, maar vaker of eigenlijk altijd uit mijn verhemelte. Als ik het plaatje een paar minuten uit heb, zwelt mijn verhemelte ook op. Het lijkt wel of het plaatjes toch teveel druk geeft. Dit is een vraag voor de controle bij de ortho.

Goed idee.

22 september.

Gisteravond heb ik uitgeprobeerd wat ik kan doen om mijn tong 's nachts te laten genezen. Eerst had ik wax aan mijn opbeetplaatje gedaan, maar dat blijft niet goed zitten en is dus geen oplossing.
Daarna heb ik een klein stukje van het plakstrookje van een pleister rond het scherpe randje geplakt, en dat bleef wel zitten. Omdat ik 's nachts toch niet eet of praat kan dit weinig kwaad. En het werkte prima!! Vanochtend zat het nog goed vast en was de irritatie van mijn tong verdwenen. Dit ga ik voorlopig dus maar elke nacht zo doen.
Vandaag wat vloeibaarder en gepureerder gegeten, d.w.z. brintapap als lunch en stamppot rode kool met een saucijsje uit de blender als diner. Dat lukt allemaal prima en zorgt dat ik toch voldoende binnen krijg.
Ik hoop dat ik nu ook beter kan slapen en geen maagpijn meer heb, zodat ik me weer helemaal goed voel. Dat is belangrijk, want ik voel met hardlopen dat ik niet 100% fit ben. Ik vertrouw erop dat dit goed komt.
Dit is een foto van het opbeetplaatje, het vervelende randje zit rechts, de linkerkant zit bij mijn voortanden:

Weekend-werkdag.

21 september.

Deze zaterdag is deels ingevuld door een gezamenlijke studiedag van ons team en twee andere teams, waarmee we in de toekomst samen een Kindercampus zullen vormen. De meeste mensen had ik al eens eerder gesproken of gezien, maar toch voelde ik mij vandaag belemmerd in het praten. Hoewel ik vandaag wel weer wat beter verstaanbaar was, althans dat denk ik zelf.
Eten, poetsen en spoelen op locatie en in enigszins onbekend gezelschap is wel iets waar je van tevoren even over na moet denken. Gelukkig waren zachte broodjes onderdeel van het broodbuffet en gaven die geen problemen.
Vanavond aten we macaroni met extra veel tomatensaus, zodat het eten wat vloeibaarder was, ook dat ging prima.
De afgelopen twee nachten heb ik slecht geslapen doordat de pijnlijke plekjes op mijn tong steeds het randje van het plaatje raken. Vanavond ga ik proberen of de wax van de ortho op dit randje blijft zitten zodat het minder scherp is. Hopelijk geneest mijn tong dan een beetje. Anders toch maar kijken of de ortho dit komende week wat kan bijvijlen!

Mindere dag.

20 september.

Vandaag niet zo' n fijne dag.
Na de schoolochtend had ik een oudergesprek. Mijn huidige manier van praten staat me op zo' n moment echt in de weg. Ik vond het heel hinderlijk dat ik vooral de letter -s- niet onder controle heb en me daar ook steeds van bewust ben terwijl ik praat. Met als gevolg dat het nog geforceerder gaat.
Vanmiddag beet ik per ongeluk mijn onderlip flink over mijn beugel heen, wat nogal pijnlijk was.
Ook het avondeten, maaltijdsalade, verliep maar moeizaam. Sla is te dun om tussen voortanden te kauwen en de wat hardere ingrediënten van de salade schieten zonder kauwen mijn keel in, wat voor verslikken zorgt. Ik vond een maaltijdsalade altijd heerlijk, maar ervan genieten is er nu niet meer bij. Het is echt een kwestie van naar binnen werken.
Gisteravond en vanavond kreeg ik na het sporten buikpijn en een misselijk gevoel. Het zou kunnen dat ik op dit moment te weinig eet, omdat het zo moeilijk lukt, maar ik denk dat het er meer mee te maken heeft dat de stukjes eten niet verder gekauwd worden. Mijn maag of spijsvertering kan daar niet goed tegen en dit veroorzaakt maagproblemen. Ik denk nu dat het misschien beter werkt om alsnog de kiezen op te hogen i.p.v. een opbeetplaat in te hebben. Ook omdat mijn tong na een week praten toch weer geïrriteerd raakt door het randje van de plaat.
Begin oktober moet ik op controle. Tot dan zal ik het maar op deze manier volhouden.
Nu in elk geval weer 2 dagen wat meer rust.

Praten pffff...

19 september.

Vandaag een goede dag wat eten betreft. Mijn tanden doen geen pijn meer, ik eet vlot stukjes van een broodje, kiwi, een banaan in plakjes ipv geprakt en vanavond zelfs kleine stukjes pizza. Dat gaat allemaal heel goed. Tussendoor lekker poetsen en spoelen voor het frisse gevoel.
Maar het praten...... Dat is wat anders. In mijn beroep praat je de hele dag, iets waar je je soms wel van bewust bent, maar wat in elk geval ongemerkt en meestal zonder problemen gebeurt. Dat is nu wel wat anders. Ik slis of maak een rare scherpe -s- klank bij woorden met een -s- of een -c-. Daarnaast hoor je steeds dat ik iets in mijn mond heb. Als ik meer zinnen achter elkaar zeg heb ik last van teveel speeksel wat ik tussendoor moet wegslikken of wat zelfs weleens buiten mijn mond belandt.
Het klinkt niet prettig en dat is het dus ook niet. De kinderen reageren er helemaal niet op, wat ik erg knap en lief van ze vind, maar ik ervaar het wel als heel vervelend. Ik ben heel positief dit traject ingegaan en dat blijf ik ook, maar dit deel vind ik wel moeilijk. Misschien ook omdat ik hier van tevoren geen beeld van had. Elke dag probeer ik weer wat beter te praten, ik hoop dat dat ook echt gaat lukken. Er is tenslotte nu pas 1 week voorbij.

Week 1 zit erop!

18 september.

Het is weer woensdag en dus een week geleden dat ik bij de orthodontist was. Pijn heb ik nauwelijks meer, nog één hoektand onder doet wat pijn met eten en bloedt ook met poetsen, misschien gewoon wat irritatie van het tandvlees. Het is de tand waarvan ik snel de bracket raak als ik zonder opbeetplaat poets en dan per ongeluk ietsje dichtbijt. Daar moet ik dus goed voor oppassen!
Vandaag zonder problemen twee zachte broodjes in stukjes en rijst met spercieboon/gehaktschotel in kleine hapjes gegeten. Dat gaat dus goed.
Na de studiedag op school ben ik lekker gaan hardlopen, dit keer zonder opbeetplaat. Dat liep prima, ik hoef niet aan het dichtbijten te denken want ik loop met mijn mond open ;)
Vandaag heb ik niet veel gepraat, maar meer geluisterd. Ik merk wel dat praten beter gaat als je het op een dag heel veel doet. Dat was nu niet het geval, waardoor ik echt minder goed kon articuleren. Op een gegeven moment moesten we iets aan elkaar voorlezen als werkopdracht. Ik hoor dan zelf hoe onduidelijk het klinkt, vooral door soms enorm slissen. Ik hoop maar dat ik daaraan kan wennen, dat vind ik het meest lastige!
Maar goed, de eerste week is om. Op naar week 2!

Weinig nieuws

17 september.

Vandaag weinig nieuws. De gevoeligheid wordt langzaam steeds minder, eten lukt steeds beter.
Het praten in de klas blijft een wisselend succes, soms heb ik last van speekselvormng en dat is heel onprettig tijdens het praten. Maar grotendeels lukt het wel.
Vandaag had ik na school een cursus. Ik merkte daarbij zelf, dat ik het vervelend vind om iets te zeggen in een gezelschap relatief onbekende collega' s, dus heb ik vooral geluisterd vandaag. Toen ik wel wat zei heb ik eerst aangegeven dat ik sinds kort dit ijzerwerk heb en daardoor nog vreemd praat.
Voor niemand een probleem, maar ik vind het zelf toch wel lastig.
Morgen een studiedag, geen kinderen, kan mijn mond weer wat rust krijgen.

Het went.....

16 september.

Vandaag voor het eerst geen pijn aan mijn voortanden onder, ook niet bij dichtbijten tegen de opbeetplaat. Fijn! Alleen mijn kiezen zijn nog gevoelig als ik poets of erop duw. Aangezien ik nog in de eerste week zit, is dat allemaal normaal.
Praten lukte redelijk, al blijft lastig dat je met een opbeetplaat meer speeksel produceert dan normaal. Af en toe moet ik nog iets herhalen maar over het algemeen ben ik toch wel verstaanbaar. Het voorlezen laat ik nog wel aan een leerling over, maar verder doe ik alles zelf.
Vandaag ging het eten van een broodje in stukjes ook goed, verder heb ik nog een geprakte banaan, een kiwi en stamppot rode biet met een saucijs in heel kleine stukjes gegeten. Ik krijg er elke dag meer handigheid in. Het kauwen gaat moeizaam en is nog wel wat pijnlijk, maar het lukt me toch echt steeds beter.
Ik heb vandaag geen hoofdpijn gehad, ook weer een vooruitgang dus.
En ik heb de opbeetplaat de hele dag in gehad, zonder de drang om hem eventjes uit te doen.
Een heel goede dag dus!

Het gaat goed

15 september.

Vandaag lekker uitgerust wakker geworden. Mijn ondertanden, m.n. de voortanden, blijven nog gevoelig bij poetsen en iets afbijten, maar verder weinig hinder. Van mijn tong heb ik geen last meer, wel heb ik af en toe lichte hoofdpijn, maar het is heel goed te hebben vandaag.
Als ontbijt had ik een eierkoek in kleine stukjes, voor de lunch een bruin zacht broodje met filet in stukjes en een pakje goedemorgen drinkontbijt, allemaal prima te doen.
' s Avonds rijst, fijngemaakte wokgroenten en vis gegeten, dat ging goed en in een redelijk tempo, daarna wel veel werk om alle rijstkorreltjes weg te poetsen en te spoelen!
Vanmiddag lekker naar een muziek- en straattheaterfestival geweest, op dat soort momenten vergeet ik af en toe wat ik allemaal in mijn mond heb. Tot ik iets wil zeggen dan, want het praten blijft erg lastig. Soms ben ik goed verstaanbaar maar af en toe lijkt het nergens op.... Hopelijk verbetert dat de komende weken nog.
Voor vandaag ben ik tevreden!

Weekend

14 september.

Vandaag opgestaan met nog heel gevoelige tanden, vooral met poetsen, brr. Het lijkt wat erger dan gisteren.
Wel vandaag al wat vlotter een broodje kunnen eten, hoewel je het eigenlijk geen eten kunt noemen. Ik probeer een beetje te kauwen met mijn ondertanden voor tegen de opbeetplaat, maar die tanden zijn eigenlijk te gevoelig. Bovendien kan ik het eten dan nauwelijks binnenhouden... Niet prettig voor mijn gezelschap! Ik duw het eten dus maar wat fijn met mijn tong tegen de plaat en slik het dan in. Ook het avondeten, vandaag chili con carne. Zo jammer, het smaakt heerlijk, maar het is zo 'n gedoe dat ik er niet van kan genieten, maar blij ben als het op is.
Tussendoor doe ik overdag thuis de plaat af en toe uit, als de druk een beetje teveel wordt. Dan mag ook, als ik maar niet mijn kiezen op elkaar zet, opletten dus.
Vandaag heb ik voor het eerst mijn hardlooprondje, 5 km, gelopen met beugel. Dat ging prima! Volgende keer laat ik wel de opbeetplaat thuis, want dichtbijten doe ik toch niet onder het lopen. Ik loop met mijn mond open om goed door te kunnen ademen. Geen risico dus.
Mijn tong voelt vandaag wel weer minder pijnlijk, de blaartjes lijken wat beter te worden. Dat komt natuurlijk doordat ik in het weekend veel minder praat dan op een werkdag! Morgen nog een rustig dagje wat dat betreft.
Het begint te wennen, ook het ritueel van steeds poetsen en spoelen en schoonmaken. Gelukkig maar, want ik moet het nog lang genoeg doen. Het moet er over 3 jaar natuurlijk fantastisch uitzien!

Dag 2

13 september.

Vanochtend werd ik wakker met pijnlijke ondertanden. Gisteren dacht ik nog: die beugel doet volgens mij niks, nu denk ik daar toch ietsje anders over.... Ook het tikken van de ondertanden tegen de opbeetplaat en het poetsen geeft pijnscheutjes, alsof je door de tandarts onder handen genomen bent.Voeg daar bij 2 blaartjes op mijn tong, geen prettig geheel.
Mijn onderlip is niet kapot gegaan, ik dacht dat dat zou gaan gebeuren, maar dat is tot nu toe gelukkig niet zo. Dat vind ik wel een meevaller.
Het praten gaat volgens mij bij vlagen ietsje beter, dan komt er ineens een 'normale' letter -s- uit.
Het lukt nog niet altijd maar oefening baart zeker kunst.
Vanochtend heb ik een zacht bruin broodje in kleine stukjes gegeten, ik doe er lang over maar krijg het wel weg. Vanmiddag een eierkoek, wederom in hapklare brokjes, en een yoghurt knijpflesje. Dat ging vrij goed samen. Vanavond hele kleine hapjes nasi. Daar moet ik goed mee uitkijken, de rijstkorrels komen meteen achterin mijn mond terecht en daarmee bijna in mijn keel... Maar ook dit is gelukt.
Vanmiddag heb ik wel tussendoor de opbeetplaat een tijdje uitgedaan, om even een minder 'vol' gevoel in mijn mond te hebben en geen geschraap langs het scherpe zijrandje met mijn tong. Een verademing! Al moet ik dan wel heel voorzichtig zijn, want ik mag absoluut niet dichtbijten zonder opbeetplaat in. Ik zou dan nl. de brackets stukbijten.
Morgen en overmorgen thuis flink oefenen met praten. Dan heb ik ook alle tijd om rustig te eten en uit te proberen wat wel en niet werkt.

Wennen....

12 september

Vannacht heerlijk geslapen. Ik heb geen pijnstiller genomen, want ik had geen last of pijn van de beugel. Het praten viel gisteravond nog niet mee, dus daar was ik denk ik ook flink moe van.
Vanochtend op school waren alle kinderen heel benieuwd, ze wilden meteen kijken wat ik nu allemaal had en het werd zelfs 'cool' genoemd!
Natuurlijk moest iedereen wel heel erg wennen aan mijn manier van praten. Ik kan letters als de c en de s nog heel moeilijk verstaanbaar uitbrengen, waardoor sommige woorden erg onduidelijk worden. Gelukkig reageerde de groep daar heel goed en met veel begrip op, zeker toen ik ook nog assistenten benoemde voor het voorlezen van dictee, opdrachten en voorleesboek.
Al met al ging werken me dus best goed af, hoewel het ' s middags wat lastiger werd. Door een scherp randje aan de opbeetplaat is er een blaartje op mijn tong ontstaan, wat het praten wat pijnlijker maakte. Daardoor ging ik steeds meer klinken als iemand met een flink alcoholpercentage, en dat terwijl ik vanaf 1 januari al niets meer gedronken heb!
Maar dan het eten.... Pff dat is echt nog geen succes. Ik heb een klein uur lunchpauze, en die tijd is nu helemaal opgegaan aan het moeizaam naar binnen werken van boterhammetjes zonder korst in hele kleine stukjes. Ik heb tussen onder- en bovenkiezen een ruimte van 1cm en kan dus niet kauwen! Ik slik mijn voedsel daarom nu in hetzelfde volume door als ik het van tevoren gesneden heb. Dat lijkt me niet goed voor de vertering... Bovendien kost het heel veel tijd, en moet ik dan ook nog poetsen en spoelen. Niet handig allemaal.
Ik heb op weg naar huis maar een voorraadje drinkontbijt, zachte broodjes, eierkoeken en drinkyoghurt gekocht, zodat ik voorlopig wat anders kan eten dan brood. De komende maanden zal het wel experimenteren worden!
Vanavond wel aardappels en spercieboontjes gegeten, fijngemaakt, en wat hele kleine stukjes vlees. Dat was toch wel goed te doen gelukkig!
Ook met drinken moet ik oppassen, ik voel pas achter de opbeetplaat, dus bijna bij mijn keel, hoe heet de koffie of thee is. Dat voelt veel heter dan wanneer je het voorin je mond voelt, dus het is steeds een beetje schrikken. Ach, ook dat zal wel wennen.
Vanavond wel wat hoofdpijn, dus toch maar een pijnstiller en straks weer lekker slapen. Kan ik er morgen wel weer tegen!

En we zijn begonnen...

11 september

Mijn onderbeugel is geplaatst, en de opbeetplaat ook. De mondhygiëniste dacht eerst nog even dat de kiezen opgehoogd moesten worden, gelukkig kon ik dat nog rechtzetten (mooi woord in dit verband). Als je eenmaal het mondmasker in hebt kun je niks meer zeggen, dus gelukkig kwam dit eerst aan bod...
Van de brackets voel ik nu alleen de scherpe kantjes tegen mijn onderlip, dat zal wel wondjes gaan opleveren denk ik. Kan een kleine week duren tot mijn mond eraan gewend is.
De opbeetplaat geeft nu nog wel flink spraakproblemen, met name de letter -s- is nauwelijks zonder slissen te zeggen. Ik ga dus vanavond flink oefenen op 'sluwe-sjakie-sloeg-de-slome-slager'.
Ik kreeg als goede raad mee om vanavond voor het slapen zeker een pijnstiller te pakken tegen de toenemende druk op de ondertanden. Dat zal ik dus ook doen.
Hopelijk lukt het om morgen in de klas voldoende verstaanbaar te zijn! Er hebben zich al leerlingen aangemeld als assistent vandaag, dus dat komt dan zeker goed. We hebben het er vandaag een tijdje over gehad, er blijken veel kinderen volwassenen te kennen met een beugel. Ze kijken er dan ook niet van op.

Afspraak ortho

8 september

Afgelopen vrijdag ben ik weer wat wijzer geworden. De opbeetplaat, die klemt om mijn kiezen, kan los en dus ook uit mijn mond om te reinigen. Gelukkig! De orthodontist adviseert deze wel zoveel mogelijk in te houden om er sneller aan te kunnen wennen. In elk geval tijdens maaltijden en slapen, maar liever dus de hele dag. Dat ben ik ook zeker van plan. Ik moet alleen even uitproberen of het werkt om 'm tijdens het hardlopen ook in te houden, vanwege de grotere hoeveelheid speekselvorming (brr, is minder).
Ook het praten zal wennen zijn, de orthodontist had als tip om meteen de dagen erna heel veel te praten of hardop voor te lezen, om te wennen aan de manier van klanken maken. Tja, dat zal in mijn geval het punt niet zijn, haha, ik doe natuurlijk niet anders!!
Ik had de keus uit een heleboel felle, nog fellere en zelfs fluoriscerende kleuren voor de plaat, maar heb toch maar voor naturel/ roze gekozen. Ben benieuwd!

Ook heb ik alvast spoelvloeistof meegekregen. Eigenlijk moet ik natuurlijk na elke maaltijd poetsen, maar ik weet nog niet of dat op school haalbaar is. Dan is goed spoelen dus wel het minste.
Laatste tip was, om woensdag alvast van tevoren iets lekkers te eten, dat zal 's avonds wel niet zo goed lukken... Eten zal in elk geval wennen worden, aangezien er voorlopig 1 cm tussenruimte tussen mijn kiezen zal zijn, en kauwen dus ook niet zo goed mogelijk is. In de loop van de komende maanden zullen mijn onderkiezen naar buiten en naar boven gecorrigeerd worden, en wordt het kauwen dus weer gemakkelijker.
Pas als deze correctie voldoende is zullen mijn ondertanden mijn verhemelte niet meer kunnen raken, en kan de opbeetplaat er weer uit. Naar verwachting duurt dit ongeveer 6 maanden.

Nu nog een 'zonder' foto maken en woensdag een 'met'. Ik ben er klaar voor!

Nog een weekje...

5 september.

Morgen voor de laatste keer ' happen', nu voor de opbeetplaat. Ik kan dan meteen een paar vragen stellen die ik nog heb. En dan alvast een flinke voorraad spoelvloeistof inslaan!
Gisteren zag ik op tv een nieuwsitem over volwassenen met een beugel. Vaak om cosmetische redenen, de behandeling wordt dan niet vergoed. Toch kiezen steeds meer mensen, vooral vrouwen, ervoor om hun gebit op volwassen leeftijd te corrigeren. Als het geen grote afwijking is, en er geen kaakchirurgie aan te pas komt, kun je ook kiezen voor transparante brackets ( slotjes) , zodat je er bijna niets van ziet. In mijn geval helaas geen optie.
Nog even genieten van eten en drinken zonder ijzerwerk, en dan volgende week woensdag naar de orthodontist....