En... weg stootblokje!

30 november.

Gisteren was ik heel erg blij met de nieuwe stootblokjes.
Vanochtend ontdekte ik na het poetsen helaas dat het linker blokje alweer verdwenen was !!
Dit is zó klein dat je het helemaal niet ziet liggen en bovendien snel met het water wegspoelt.
Niet dat het iets uitmaakt als je het wél ziet, want het kan dan toch niet meer opnieuw gebruikt worden. Het is wel ontzettend balen dat dit nu binnen 24 uur al gebeurt.
De komende anderhalve week bijt ik dus maar weer heel voorzichtig, en laat ik er tot de controle maar even geen nieuwe meer opzetten. Ik ben alleen bang dat mijn boventand beschadigt door het contact met de bracket. Ik zal dus ook eens vragen of het niet mogelijk is om de tandarts er een exta glazuurlaagje o.i.d. op te laten aanbrengen. Het is niet de bedoeling dat die tand het straks ook nog gaat begeven!

Vandaag waren we de hele dag de deur uit en daarom aten we vanavond op weg naar huis frites. Ook weleens lekker en bovendien héél goed te eten! Daarna snel naar huis om lekker te poetsen en te spoelen, dan voelt het pas weer lekker fris...

Nieuwe stootblokjes

29 november.

Vanmiddag ben ik terug geweest naar de ortho. Ik heb 2 nieuwe stootblokjes gekregen, links omdat die kwijt was en rechts vanwege de slijtage. Ze worden als elastiekjes om de brackets heen geklemd. De behandelend assistente vertelde erbij, dat ik ze waarschijnlijk nog wel vaker zal kwijtraken.
Ze zijn namelijk gemaakt voor de brackets waar elastiekjes omheen moeten, niet voor de zelfligerende brackets die ik heb. De haakjes waar de elastiekjes bij die brackets omheen gaan zijn dieper, omdat die goed moeten blijven zitten.
Omdat de haakjes bij mijn brackets dus minder diep zijn, is het maar steeds de vraag hoe stevig het stootblokje er omheen zit en daardoor dus bestand is tegen de kracht van poetsen.
Maar... Gaan ze eraf, dan krijg ik gewoon weer nieuwe!
Ik heb meteen gemeld dat ik 30 december naar de kaakchirurg ga, en dat daarom bij de controle van 11 december misschien wel de sterkere draad ingezet moet worden. Dat is dus genoteerd.

Vandaag at ik boerenkool met een gehaktbal, ook weer in stukjes en niet uit de blender. Dat ging heel goed. Morgenmiddag eet ik een broodje buitenshuis, dus gaat de tandenborstel zéker weer mee!

Niets bijzonders.

28 november.

Gelukkig gaat het vandaag weer een heel stuk beter dan gisteren. Niet op mijn wang gebeten, geen los aanvoelende tanden, alles prima! Het blijft nog wel behelpen zonder goede stootblokjes, maar dat wordt morgenmiddag ook opgelost. Nog wel steeds die droge lippen, ik probeer het smeren van lippenbalsem te beperken tot 4x per dag, en  's avonds een laagje vaseline.

Vandaag heb ik eerst weer brintapap gegeten. Verder de gebruikelijke bruine bolletjes. Vanavond aten we aardappels, spruitjes en schnitzel. Die heb ik voor het eerst niet gemalen door de blender, maar gewoon in stukjes gesneden gegeten. Dat ging ook heel erg goed, zelfs met weinig kauwen. Dat kauwen gaat overigens zonder plaatje al wel veel beter, maar ik moet natuurlijk heel voorzichtig doen om de brackets niet met de boventanden te raken. Volgens de orthodontist breken ze dan nl. van de tanden af, niet handig!

Vannacht doe ik voor de zekerheid toch weer wax aan de rechterkant. Daar slaap ik prima mee,  's ochtends zit het bolletje nog precies zoals ik het 's avonds opgeplakt heb.

Verder weinig nieuws, gewoon fijn als het zo goed gaat!

Niet zo fijn.

27 november.

Vandaag weer een minder beugeldagje.
Door het missen van het stootblokje links en daardoor nog sneller afslijten van het blokje rechts bijt ik vandaag weer steeds op mijn wang. Wat doet dat gemeen zeer!
Vannacht heb ik flink wat wax op de bracket links gedaan. Daarmee heb ik goed kunnen slapen en deed mijn boventand in elk geval vanochtend geen pijn meer. Maar... Overdag blijft dat helemaal niet zitten, dus is het heel erg behelpen! Ik zal me er toch nog 2 dagen doorheen moeten slaan tot ik nieuwe blokjes heb.
Vandaag heb ik pompoenbrood, bruine bolletjes en chili con carne gegeten. Dat was allemaal heel goed te eten voor mij. Met het eten gaat het gek genoeg ook nooit fout, maar wel onverwachts als ik mijn mond tijdens praten dichtdoe. Brrr!

Mijn blog heeft inmiddels meer dan 4200 pageviews. Blijf vooral meelezen!
Ik zou het ook heel leuk vinden om wat meer reacties van lezers en vooral ook lotgenoten te ontvangen, dus reageer ook gerust op alles wat ik te vertellen heb. Ik ben heel benieuwd hoe het andere (volwassen) beugelbekkies vergaat en of jullie iets van mijn verhalen herkennen. Misschien zijn er ook wel tips uit eigen ervaringen? Die zal ik hier dan zeker weer delen!

Stootblokje kwijt.

26 november.

Op weg naar mijn werk ontdekte ik in de auto ineens dat één van de twee stootblokjes verdwenen is. Waarschijnlijk vanochtend met poetsen eraf geschoten, zonder dat ik dat merkte...

Het levert meteen al problemen op, want ik bijt aan die kant nu weer met een boventand op de bracket. Dit doet binnen een uur al pijn aan die tand. Jammer genoeg zit mijn hele week vol met naschoolse taken en bezigheden die ik niet zomaar kan missen of verzettten. Nu kan ik vrijdagmiddag pas naar de ortho om er een nieuw blokje op te laten zetten. Dat betekent tot die tijd dus heel goed oppassen met dichtbijten! En vannacht wax erop zodat mijn boventand ontzien wordt.
Ik vraag vrijdag meteen aan de andere kant ook een nieuw blokje, want die zit inmiddels 3 weken en is behoorlijk afgesleten.

Verder zijn mijn ondertanden vandaag weer iets gevoeliger. Het voelt niet alsof ze wat los zitten, maar lichte druk erop is wat pijnlijk, ook met poetsen en eten.
Vandaag aten we roerbakmie met kip. Prima en probleemloos te eten!

Prima dag.

25 november.

Vandaag weer een probleemloze dag. Geen pijn, geen losse tanden, geen geïrriteerde of beschadigde wangen. Alles helemaal oké dus!
Vandaag heb ik brintapap, bruine bolletjes, drinkontbijt en stamppot rode kool met vlees uit de blender. Allemaal prima te doen en weinig ' kauwwerk ' nodig.

Deze week een drukke week met vergadering, cursus, enkele oudergesprekken en werkgroep. Ik ben op al die momenten blij dat ik geen plaatje meer in heb en dus probleemloos praat. Want inmiddels klink ik weer bijna zoals voorheen, alleen de -s- is wat minder scherp.

Normaal gesproken zou ik volgende week woensdag weer een controle bij de ortho hebben. Die heb ik een week opgeschoven, omdat het de dag daarna sinterklaas en dus surprisedag is. Dat lijkt me niet prettig als er de vorige dag een nieuwe sterke draad in mijn beugel gezet is! Het duurt dus nu nog 2 weken voor er iets verandert.

Pasta eten met een beugel?

24 november.

Bij het open klikken van het blog zie ik dat er inmiddels bijna 4100 pageviews zijn. Dat vind ik heel erg leuk en daar ben ik ook heel trots op. Ik hoop dat er nog een heleboel bij gaan komen!

Vanochtend werd ik wakker met een zere tand rechts waar het stootblokje om de bracket zit. Waarschijnlijk door de druk die ik erop uitoefen in mijn slaap. Niets aan te doen dus. In de loop van de ochtend ging het ook vanzelf weer over.
Vandaag een actieve dag met hardlopen en tuinieren, en als ik zo bezig ben vergeet ik soms even dat ik een beugel in heb. Dat kan alleen als je er geen last van hebt, een heel goed teken dus!
Ik heb ook  'gewoon' gegeten vandaag, dat wil zeggen dat ik stevig pompoenbrood met gekookt ei had bij de lunch en spaghetti als avondeten. Dat is wel meteen de meest lastige pastasoort, omdat de sliertjes niet genoeg gekauwd kunnen worden moet je opletten dat je je er niet in verslikt, maar het is allemaal goed afgelopen vandaag ;)
Daarna had ik de tandpasta, spoelvloeistof en ragertje wel weer hard nodig!
                   
                                   

               

Buitenshuis eten.

23 november.

Vandaag weer een uitdaging: uit eten.
Wat kies je dan van de menukaart, waarvan je zeker weet dat je het probleemloos kunt eten? Meestal wordt het dan toch vis. Ook vandaag, maar dan verwerkt in een heerlijke luxe hors d' oevre. Het enige wat dan nog wat problemen oplevert is de rauwkost en salade. (Dat blijf ik jammer vinden, want ik vind een maaltijdsalade ook erg lekker. Maar die kan op het lijstje niet-te-doen voedsel van eerder deze week!).
Ook met een beugel is uit eten gaan dus wel te doen, maar het is gewoon minder plezierig door alles wat tijdens het eten tussen de beugel blijft hangen, tot je weer kunt poetsen. Dat geeft een drukgevoel en daarbij het onprettige idee dat etensresten voor je gezelschap ook nog zichtbaar kunnen zijn, brrr. Maar... ik geniet er desondanks natuurlijk toch gewoon van!
Vandaag ook maar één keer op mijn wang gebeten, tijdens het eten dus. Maar vergeleken met eergisteren is dat te verwaarlozen. Een goede beugeldag dus.

Vandaag geen wang - problemen.

22 november.

Vandaag een betere dag dan gisteren! Ik ben gaan slapen met wax op de bracket waar ik gisteren steeds met mijn wang op beet. Vanochtend was de pijn aan mijn wang helemaal weg. Vandaag heb ik dan weer geen enkele keer op mijn wang gebeten ;) Hoe kan dat nu weer, zou er dan toch zoveel beweging in zitten dat de brackets na enkele dagen alweer een andere stand hebben? Ik vind het echt ongelofelijk dat dat gebeurt! Maar ook wel heel fijn dus, want de dag is pijnloos verlopen.
Mijn verhemelte is redelijk goed aan het genezen en wordt langzaam wat gladder, hoewel de plekjes waar kruimeltjes in kunnen kruipen er nog wel zijn. Dat was altijd al zo, maar dan beet ik daar vervolgens weer met de ondertanden op, waardoor er steeds beschadigingen waren. Dat kan nu gelukkig niet meer door de stootblokjes.
Vanavond hebben we rijst met gehaktschotel gegeten. Dat smaakt heerlijk, maar rijst is wel heel lastig om te eten. De korrels blijven overal onder het draadje zitten, wat enorme druk geeft tot je uitgegeten bent. En dan meteen poetsen natuurlijk!
Als ik in de spiegel kijk, lijkt de boog die mijn ondertanden maakten vrijwel helemaal verdwenen. Dat moet ook, want pas als de tanden helemaal op gelijke hoogte staan kan er een andere draad in. En dat is weer nodig om na het verwijderen van de melkkies de achterste kies vanaf begin januari naar voren te kunnen corrigeren.

Wang kapot brrr.

21 november.

Pff, de dag begon al met een bloedende wang door er per ongeluk op te bijten ;( en dat is er in de loop van de dag niet beter op geworden!
Het gebeurt steeds op dezelfde plek aan de rechterkant. Elke keer geeft dat een flinke pijnscheut, want dan zit er een stukje huid klem tussen de bracket en de boventand. Dat doet echt gemeen zeer! En mijn wang is intussen ook kapot, dat kan dan niet uitblijven. Ik probeer erop te letten als ik mijn mond dicht doe, maar het is gewoon niet te voorkomen. En er overdag wax op doen is geen optie, want dat gaat er vrijwel meteen weer vanaf. Dat blijft alleen 's nachts maar zitten. Ik las op internet de tip, om in plaats daarvan een stukje kauwgom te gebruiken. Ik heb dat nog niet geprobeerd, maar wie weet...?
Verder gingen eten en praten gewoon prima vandaag, brintapap, broodjes, wortelstamppot. Tussendoor nog een drinkyoghurt omdat het anders wat weinig is. Door de vermoeiende week matig gesport vanavond, de rest van de avond doe ik een beetje rustig aan. Straks voor het slapen in elk geval wel wax op de meest irritante bracket. Kan mijn wang een beetje genezen!

Alles oké.

20 november.

Vandaag een goede dag.
Na een nachtje wax is de irritatie van mijn wangspier verdwenen, opmerkelijk hoe snel dat gaat!
Het haakje aan de bracket is vreselijk scherp, maar ik voel het gelukkig niet meer prikken.
De tanden lijken iets minder gevoelig, misschien zitten ze weer een ietsje vast?
Vanavond ging de snitzel toch maar weer in de blender, want het kauwvermogen blijft toch wel beperkt. Maar verder lukt eten prima!
Daarna nog een paar uurtjes rapportgesprekken. Leuk om op die avonden te horen dat er ook ouders meelezen. Het aantal pageviews nadert de 4000, dat had ik van tevoren nooit kunnen bedenken. Ik vind het wel super ;)

                       

Véél praten...

18 en 19 november.

Gisteren had ik een lange werkdag vanwege rapportgesprekken. Dat betekent extra véél praten...  Maar gelukkig dus zonder opbeetplaatje en daardoor heel goed te doen. Halverwege de avond bleef mijn wang voor de zoveelste keer hangen aan een bracket, tot bloedens toe. Dit gebeurt eigenlijk continu, maar is in deze situatie wel extra vervelend. Gelukkig kon ik wel gewoon doorgaan met de gesprekken en hield het bloeden ook wel snel weer op.
We aten gezamenlijk pizza op school. Héérlijk natuurlijk, hoewel niet zo'n handig voedsel met een beugel... En al helemaal niet in gezelschap ;) Zo kwamen we op wat nog meer onhandig eten is, omdat het tussen de beugel blijft plakken of hangen: ervaringen van collega's zijn spinazie, boerenkool, gesmolten kaas, filet américain. Ik ben benieuwd wie deze lijst kan aanvullen?
Vandaag voel ik vooral de bracket op de achterste kies rechts, die een extra haakje heeft, wat nogal prikt in mijn wangspier. Daar moet vanavond weer een beetje wax op zodat het morgen niet meer irriteert. Dan is nl. de tweede ronde rapportgesprekken.

Brackets in beweging.

17 november.

Gisteravond ben ik gaan slapen met wax op de bracket naast de rechter hoektand. Daar zit een soort flexibel buisje of elastiekje aan dat over de melkkies erachter gaat, tot deze getrokken is. Deze bracket drukte gisteravond scherp in mijn wang die daardoor snel kapot ging. Na een nachtje wax erop was het vandaag alweer bijna over. Dat gaat steeds heel snel!
Vandaag voel ik de brackets op alle kiezen flink in mijn wangen drukken, niet pijnlijk, maar wel steeds 'aanwezig' . Ik kan niet aan de kiezen voelen of er beweging in zit, maar dat zou wel verklaren waarom ik die brackets nu ineens weer meer voel. Dat moet ook, want mijn kiezen moeten nog een aantal milimeters naar buiten gecorrigeerd worden. Waarschijnlijk gaat dat sneller na de komende controle, als er een sterkere draad in de brackets komt. Alle ' gewone' ondertanden blijven wel ietsje los zitten en zijn daardoor ook gevoelig als ik er bv per ongeluk met de tandenborstel tegenaan schiet.
Wat regelmatig gebeurt ;) !
Gisteravond had ik toch weer wat buikpijn, waarschijnlijk omdat ik de roerbakgroenten van gisteren nauwelijks kon kauwen. Vandaag aten we stamppot rode bieten, wat heel gemakkelijk te eten en te verteren is. Vanavond zal het dus wat beter gaan!

Morgen geen blog, mijn werkdag loopt 's avonds te laat door om daarna nog een stukje te maken.

Alles oké.

16 november.

Gisteren en vandaag waren prima beugeldagen, geen last of irritatie.
Ik las ergens dat beugelbekkies vanzelf tussendoortjes afslaan vanwege het gedoe met etensresten tussen de beugel, en dat snap ik heel goed. Dat vind ik zelf ook ongemakkelijk en onfris. Je kunt nu eenmaal niet altijd meteen poetsen of spoelen, en als je geen spiegel in de buurt hebt weet je dus niet hoe het eruit ziet als je lacht of praat ;) Hoewel het meestal toch enorm mee blijkt te vallen!
Vandaag heb ik zoals bijna elke morgen ontbeten met brintapap. Dat houden we erin, ook al kan ik wel weer redelijk goed eten. Het is een prima start van de dag, waardoor ik daarna ook lekker kon hardlopen. Tussen de middag pompoenbrood met een gekookt eitje. Vanavond aten we macaroni. Dan zijn de roerbakgroenten wel een hele klus omdat ze niet gemakkelijk te snijden zijn en dus in je mond of keel al snel te groot of te scherp blijken. Gelukkig is mijn maag inmiddels wel gewend aan eten wat minimaal gekauwd is en krijg ik nergens meer buikpijn van.
Wat blijft zijn de droge lippen. Hoort ook bij de tijd van het jaar!
Ik kreeg een vraag van een lezer, of ik ook geopereerd ga worden. In het begin van mijn blog heb ik het behandelplan beschreven. Ik krijg in elk geval een onderkaakcorrectie (osteotomie), maar het zou ook kunnen dat ik toch een TPD apparaat nodig zal hebben, en dat zal dan ook eerst operatief aangebracht worden. Dan zijn het dus 2 ingrepen. Ik heb de afgelopen jaren al wat andere operaties ondergaan, daar zie ik vanuit die ervaring helemaal niet tegenop.
Voorlopig eerst maar eens naar de kaakchirurg eind december, dat vind ik eigenlijk veel spannender!

Kort blogje.

15 november.

Vandaag een heel kort blog, aangezien het voor mij een drukke dag is. Het gaat vandaag weer heel goed. Mijn brackets doen geen pijn of irriteren niet en het bijten op 2 stootblokjes is een hele vooruitgang. Eigenlijk had ik vandaag nauwelijks in de gaten dat ik mijn beugel in had! Het enige wat ik merk is dat mijn tanden weer wat losser staan en met bijten iets in beweging komen. Er gebeurt dus weer van alles!

Stootblokje

14 november.

Vandaag een prima dag. Eten en praten gaat prima. Vannacht heb ik met wax op de bracket op de hoektand geslapen en daardoor is de irritatie aan mijn wang/lip ook een heel stuk minder. Kan eigenlijk niet beter dus!
Aan het eind van de middag ben ik nog naar de orthodontist geweest om ook links een stootblokje op de hoektandbracket te laten zetten. Daar ontstond een grappig gesprek over hoe die blokjes nou eigenlijk genoemd worden; bracketpillow, beugelkussentje, schokdemper. Ze hebben ook een officiële naam, die ik alweer vergeten ben. Het blijkt, dat de orthodontist deze blokjes vanuit zijn opleiding meegenomen heeft, het is dus nog een heel nieuwe uitvinding. Het werkt fantastisch!! Als ik dicht bijt 'landen' mijn boventanden nu op deze blokjes, die van rubber zijn en daardoor ietsje meeveren. Ze zitten op dezelfde manier aan de brackets vast als elastiekjes en zijn nauwelijks zichtbaar. Als ze 'versleten' zijn kunnen er weer gewoon nieuwe op. Tot nu toe gaat het op deze manier prima en blijven alle brackets goed zitten, ondanks het ontbreken van het opbeetplaatje.
Ook een idee voor mede beugelbekkies!

Probleemloos eten.

13 november.

Afgelopen nacht heb ik prima geslapen. Vanochtend gelukkig wat minder pijn aan mijn wang, wel als ik mijn lip langs de bracket haal een scherp prikkend gevoel. Er zit ook een venijnig haakje aan! Dat is bedoeld om in een later stadium eventueel een elastiekje aan vast te maken, mocht dat nodig zijn.
Ik kan nu toch wel redelijk dichtbijten, zodat ik weliswaar de bovenkanten van de brackets, maar gelukkig ook de kiezen raak. Als ik dat voorzichtig doe kan ik dus ook kauwen. Alleen niet afhappen, dat is te pijnlijk aan mijn voortanden. Bij het avondeten gaat vlees of kip na het bakken en braden dus voorlopig nog in de blender. Bij gerechten waarbij dat niet kan snijd ik alles in hele kleine stukjes. Vis is al helemaal geen probleem. Eten gaat dus echt goed.
Morgen ga ik naar de orthodontist voor een extra stootblokje aan de linkerkant. Ik vraag dan ook meteen wat er rechts gebeurt als ik dichtbijt, want het voelt daar heel vreemd aan, alsof ik op iets hards bijt. Dat moet wel gewoon mijn onderkies zijn, maar dit is ineens ontstaan, dus zal ik morgen eens vragen hoe het precies zit.

Zere wang brrr.

12 november.

Vandaag een mindere dag. Niet dat tanden of kiezen pijn doen, maar wel dat ik aan de rechterkant steeds met mijn wang tussen de brackets blijf hangen. Dat was eerst alleen vervelend, maar nu mijn wang daardoor ook een beetje beschadigd is wordt het ook pijnlijk. Ook als ik mijn mond dichtdoe komt de bracket op mijn hoektand elke keer tegen dat zere plekje aan. Echt niet fijn!
Vanavond voelde ik dat mijn achterste kiezen elkaar weer zachtjes raken als ik dichtbijt. Het gekke is alleen dat het voelt alsof het helemaal niet 'past' , wat ook niet meer kan natuurlijk ;) Het is te vergelijken met het gevoel alsof je een iets te hoge vulling in je tand of kies hebt.
Mijn spaak wordt wel weer beter, de letter -s- lukt ook weer goed. Wel veel extra speeksel maar daar heeft elke beugeldrager last van geloof ik.
Het blog heeft inmiddels meer dan 3600 pageviews. Benieuwd wanneer de teller de 4000 aantikt!!

                                           

ADV dag.

11 november.

Vandaag heb ik een extra vrije dag, ADV. Toch ben ik vroeg opgestaan en heb ik meteen de orthodontiepraktijk gebeld, met de vraag of ik links ook een stootblokje op de hoektand kan krijgen. Helaas had de orthodontist deze meegenomen en zijn ze pas woensdag weer terug in de praktijk. Ik kan nu donderdagmiddag na schooltijd langskomen. Gelukkig doet de linker hoektand vandaag wel wat minder zeer, dus ik kan het die paar dagen wel volhouden.
Bij de laatste controle kreeg ik een briefje mee met inloggegevens voor een tevredenheidsonderzoek. Daar heb ik vandaag ook aan meegedaan. Naast een aantal vragen kon je ook eigen opmerkingen toevoegen. Hoewel ik over veel genoemde items tevreden ben, heb ik ook een aandachtspuntje aangegeven. Het valt mij namelijk op, dat ik als volwassen patiënt vaak op een kinderlijke manier aangesproken word. De woordkeuze, zinsbouw en intonatie lijkt soms meer op het voorlezen van een prentenboek dan aan het op een normaal niveau commmiceren tussen volwassenen ;) Daaraan is te merken dat ik 4x zo oud ben als het overgrote deel van de patiënten... Daar zijn de medewerkers natuurlijk helemaal op ingespeeld. Ben benieuwd of andere volwassen beugelbekkies dit herkennen!
Verder een goede dag vandaag, geen pijn, mijn tanden zitten een beetje los, daar begin ik wel aan te wennen. Mijn verhemelte voelt nog wat bobbelig aan maar lijkt wel tot rust te komen.
Nu nog proberen te voorkomen dat ik op mijn wangen bijt, want dat gebeurt nogal eens!

Lotgenoten?

10 november.

Gisteren vertelde ik al, dat de brackets ietsje anders in mijn onderlip en wangen gaan drukken naarmate de stand van tanden en kiezen verandert.
Vandaag is dit weer duidelijk voelbaar, vooral in het gedeelte naast de mondhoeken, waar je je mond mee open doet en sluit. Als ik mijn mond een beetje dichtbijt komt daar steeds een stukje wang tussen de brackets en de boventanden, wat soms best pijnlijk is omdat de brackets zo scherp zijn. Daarnaast drukken de brackets in mijn wangen, wat niet echt pijnlijk voelt, maar wel een zeurend gevoel geeft, met soms aan het eind van de dag ook nog een beetje oorpijn. Het zorgt er eigenlijk voor dat ik geen seconde vergeet dat ik een beugel in heb. Misschien ook maar goed, want anders zou ik misschien minder voorzichtig worden met eten, of eens vergeten te poetsen en spoelen. Dat zal me nu niet snel overkomen!

Het leuke van dit blog is, dat ik ook kan zien wie mijn lezers zijn. In de statistieken zie ik dat mijn blog zelfs internationaal gelezen wordt, tot in de Verenigde Staten, Hongkong en Zuid-Korea toe. Wat verrassend dat ik zo'n internationaal 'publiek' heb! Ik zou het zeer waarderen als lezers opmerkingen of reacties op mijn blog willen plaatsen. Wie weet zijn het mede-beugelbekkies... Leuk om van elkaar te weten!

                                         

                                 

                         

Er zit weer beweging in.

9 november.

Vandaag merk ik weer goed dat er beweging in mijn kiezen zit. Ik blijf nu nl. ineens met mijn wang hangen aan een bracket, doordat die in een iets andere stand is komen te staan. Niet handig maar gelukkig ook niet pijnlijk. 
Vannacht ben ik wel wakker geworden doordat ik in mijn slaap dichtbijt en dan aan de linkerkant nogal op de bracket op de hoektand druk. Die hoektand doet daardoor flink zeer, ook na het opstaan nog. Maandag bel ik even de orthodontist of daar ook een stootblokje op kan!
Ik heb geen elastiekjes om de brackets, zoals mijn kinderen nog wel hadden. Mijn beugel is zelfligerend, dat is een systeem dat bijna in elke orthodontiepraktijk toegepast wordt. Op onderstaande foto is te zien hoe die brackets eruit zien.
Het eten van brood ging goed vandaag, ik kan het stevige pompoenbrood goed afhappen en voldoende kauwen om het goed te verteren. Omdat we in ons huisje in de Ardennen zijn, koken we niet, maar eten we frites. Dat is natuurlijk helemaal gemakkelijk voedsel voor een beugelbekkie!

                                          

Hoe is het zo gekomen?

8 november.

Vandaag kreeg ik de vraag, waar mijn overbeet vandaag komt. Daar is een eenvoudig antwoord op: duimen als kleuter en basisschoolkind, zo'n 40 jaar geleden inmiddels.
Op mijn 12e ben ik al eens doorverwezen naar een orthodontist. Deze schetste een nogal ingrijpend behandelplan, om daaraan toe te voegen, dat hij het niet echt nodig vond, en het in mijn geval ook niet zou doen. Maar ik mocht het zelf beslissen. Die keus was snel gemaakt!
In die tijd zag je nauwelijks kinderen met een beugel, en dan nog vrijwel alleen met een buitenbeugel, dus was ik destijds dolblij dat de behandeling niet doorging. Misschien was toen ook nog niet in te schatten wat de gevolgen op de lange termijn zouden zijn...
Later heb ik nog weleens gedacht aan een correctie, maar puur om cosmetische redenen. Maar het hele behandeltraject was het mij toch niet waard.
De afgelopen 3 jaar heeft mijn oudste zoon hetzelfde proces doorlopen als ik nu, ook inclusief een osteotomie (kaakoperatie). Dat maakte het voor mij wel concreter wat het allemaal zou gaan inhouden.
Uiteindelijk is er volgens de tandarts, kaakchirurg en orthodontist een dermate fors trauma ontstaan door de overbeet, dat ik geen keus meer had. In de toekomst ga ik mijn linkervoortand verliezen, hopelijk blijft het daarbij, maar nu niet ingrijpen zou in dat geval betekenen dat er geen bot is om een alternatief (implantaat of andersoortige prothese)op te plaatsen. Dan zou er dus een blijvend gat zijn in plaats van zeker 1, maar misschien ook 2 tanden. En dat is ondenkbaar natuurlijk.
Achteraf kun je zeggen, dat het heel jammer is dat er destijds toch niet behandeld is, en dat het ook niet goed is om een dergelijke keus bij een kind te laten liggen. Die wetenschap voegt nu niets meer toe, dus probeer ik vooruit te kijken. Als over ongeveer 3 jaar het hele traject afgerond zal zijn heb ik er immers nog heel lang profijt van!

Vervolg na controle

7 november.

Gisteren heb ik ook de kaakchirurg nog gebeld om een afspraak te maken voor in mijn kerstvakantie.
Deze zal de melkkies trekken die nog halverwege tussen de andere kiezen staat. Ook wordt dan meteen onder mijn hoektand een botankertje gezet waaraan een elastiekje bevestigd kan worden.
Het geheel wordt natuurlijk goed verdoofd, maar omdat het tandvlees hiervoor opgeschoven moet worden, zal ik naderhand wel wat last hebben van zwelling en wat napijn. Ook wordt e.e.a. gehecht met oplosbare hechtingen.
Anderhalve week later heb ik dan weer een afspraak bij de orthodontist, waarna het opschuiven van de achterste kies kan starten. Dit klinkt spannender dan het is, aangezien het maar met een millimeter per maand gaat, zoals met alles tijdens het beugelen. Het zal zo'n 8 maanden duren voor de kies op zijn nieuwe plaats staat. Maar dan hoef ik daar in elk geval geen implantaat!
Vandaag de eerste volle dag zonder opbeetplaatje. Het slapen ging prima en bij het wakker worden zaten alle brackets nog vast ;) Voorzichtig eten lukt ook goed. Ik moet zelfs weer wennen aan het praten zonder plaatje!! De letter -s- is gek genoeg nu ook lastig uit te spreken. Het zal over een paar dagen wel beter gaan.
Het bloeden van mijn verhemelte is helemaal over, maar het voelt wel ruw en branderig aan. Ik blijf goed spoelen en poets ook mijn verhemelte mee in de hoop dat de ontsteking nu ook minder zal worden.

Controle bij de orthodontist.

5 november.

Vanmiddag was de controleafspraak bij de orthodontist. Allereerst besproken hoe het gaat.
Met de beugel wel goed, ik vertelde dat de tanden vorige week wel ineens akelig en gevoelig los zaten. Ook nu staan ze nog iets los. De behandelend assistente vertelde dat dat inderdaad heel normaal is. Ze zei er ook bij dat dit bij volwassenen veel vervelender voelt dan bij kinderen ivm de botstructuur en botdichtheid. Pff, dan is het toch niet zo overdreven om daar een beetje over te klagen...!
Dan het opbeetplaatje. Ik vertelde over het aanhoudende bloeden en de lichte zwelling als ik het plaatje uitdoe. De orthodontist en assistente hebben het goed bekeken. Mijn verhemelte is in de loop der jaren door de druk van de ondertanden oneffen geworden, waardoor bacteriën zich gemakkelijk kunnen hechten en voor een ontsteking zorgen. Dit is in feite al jaren chronisch het geval. Daarnaast zijn mijn voor-en snijboventanden jaren geleden al d.m.v. een amalgaanvulling aan elkaar vastgezet door de tandarts om de druk beter op te kunnen vangen. Maar, deze vulling is niet glad maar ruw afgesleten. Daarnaast zijn de pockets van mijn tanden door botverlies diep en ook dat zorgt voor zwakte. Nu ik hier constant het plaatje op draag, hebben de bacteriën vrij spel. Hoe goed ik ook poets, spoel, flos en smeer, dit kan ik zelf niet voorkomen of veranderen. Om te zorgen dat mijn verhemelte weer rustig kan worden, mag ik het plaatje niet meer in.
Op de bracket die ik bij dichtbijten zonder plaatje het eerst raak, op de rechter onderhoektand, is een klein blokje gezet dat als stootkussentje fungeert. Nu is de bedoeling dat ik voorzichtig eet en dichtbijt. Er is geen garantie dat de bracket zal blijven zitten. Gaat die los, dan moet ik terug om weer te laten vastzetten.
Er is nog geen nieuwe draad ingezet, omdat  de boog eerst nog ietsje verder gecorrigeerd moet worden met de draad die er al in zit.
Om mijn verhemelte te onderzoeken is er flink in gestoken met een scherp haakje. Dat geeft nu dus een zeurende maar ook soms prikkende, brandende pijn. Daardoor heb ik ook flink hoofdpijn gekregen, dus vanavond vroeg naar bed met een pijnstiller.

Alles z'n gangetje.

5 november.

Ook vandaag was weer een goede dag. Geen last van beugel, plaatje, tanden of kiezen. Wel weer bloedverlies als het plaatje uit gaat, hopelijk is dat na de controle van morgen over.
Vandaag heb ik brintapap, bruine bolletjes en rijstschotel met spercieboontjes en gehakt gegeten. De rijstkorrels lijken overal tussen en onder de beugel te kruipen, geen lekker gevoel, dus meteen poetsen na het eten is geen overbodige luxe!
Naast de tandenborstel is de lippenbalsem nog steeds een onmisbaar attibuut. Ik probeer het smeren binnen de perken te houden maar moet het toch meerdere keren per dag doen, mijn lippen zijn echt enorm droog.
Morgen een verslag van de controle bij de ortho.

Prima beugeldag.

4 november.

Heerlijk gevoel, mijn ondertanden zitten weer goed vast en tikken niet meer langs elkaar heen. Ook bij het poetsen geen pijn of gevoeligheid. Daar ga ik vandaag en morgen van genieten want overmorgen mag ik weer naar de ortho!
Vandaag heb ik mijn opbeetplaatje de hele dag ingehouden, pas vanavond thuis voor het eten uitgedaan en de rest van de avond blijft het ook uit. Mijn verhemelte bloedt nog iets en is nog een klein beetje opgezet.
De dag na de controle heb ik een lange werkdag waarin ik bij een collega eet en 's avonds nog een afspraak heb. De vorige keer kon ik de dag na de controle echt niets eten, dus heb ik nu uit voorzorg alvast voor potjes babyvoeding gezorgd. Dit tot hilariteit van de collega maar ook van het thuisfront!

Minder gewiebel.

3 november.

Vandaag gelukkig heel wat minder last van wiebeltanden! De gevoeligheid is er nog wel, maar het lijkt erop dat alles toch weer wat tot rust gekomen is. Dat de stand van de tanden verandert is wel zeker, want sinds het opstaan vandaag blijf ik regelmatig met mijn onderlip achter de brackets op de hoektanden hangen, en dat was gisteren nog niet zo.
Gisteravond heb ik de ervaringen van volwassen lotgenoten op een beugelforum gelezen. Fijn om te weten dat zij hetzelfde meemaken, van losse en gevoelige tanden tot ongemak met eten door een opbeetplaatje of stootblokjes op de kiezen. Het gekke is, dat ik van onze kinderen, die ook gebeugeld hebben, niet het idee heb dat zij dit op dezelfde manier doorgemaakt hebben. Of dat waren bikkels die er verder weinig woorden aan vuil maakten ;)
Van lunch tot naar bed gaan laat ik vandaag mijn plaatje uit, mijn verhemelte is nu nog maar aan één kant een beetje gezwollen, dus dat gaat heel goed. Ook het bloeden is minimaal vandaag. Prima dus!

Akelig gevoel...

2 november.

Wat een akelig gevoel vandaag... Mijn tanden lijken van hoektand tot hoektand flink te reageren. Ik kan ze iets langs elkaar voelen bewegen als ik mijn tong er tegenaan zet. Als ik mijn onderlip aanspan, of met de tanden tegen het opbeetplaatje dichtbijt, of tanden poets, is het heel gevoelig. Ik krijg er spontaan kippenvel van, zo akelig vind ik het.  Dat wordt nog wat als er over 4 dagen een nieuwe, steviger draad ingezet wordt... Ik weet dat tanden losser moeten gaan zitten om ze te kunnen corrigeren, maar dit is in mijn beleving niet zo geleidelijk gegaan. Het voelt daarom een beetje eng. Gelukkig heb ik gisteren een reactie van een lotgenoot gekregen, die mij wat geruststelde.
Vanochtend heb ik voor het hardlopen het plaatje uitgedaan en een bruin bolletje gegeten. Daarna heb ik het plaatje uitgelaten en als lunch pompoenbrood met gekookt ei gegeten. Dat ging prima en ik heb er ook geen buikpijn van gekregen! Vanavond aten we soep en lasagne, weinig kauwactiviteiten dus goed te doen. We eten daar altijd ijsbergsla bij, maar dat is echt niet te doen. Ik kan niet afhappen of de sla in stukjes bijten, en dus ook niet doorslikken omdat de stukjes te groot of scherp zijn. Jammer, dat zal dus een tijd moeten wachten.
Vanavond doe ik het maar rustig aan en neem als het nodig is een pijnstiller. Ik heb wel het opbeetplaatje weer ingedaan, het zal niet de bedoeling zijn dat ik het nu de hele dag uitlaat! Mijn verhemelte herstelt nu wel goed gelukkig.

' Losse' tanden.

1 november.

Brr, ik voel mijn brackets flink in mijn wangen drukken vandaag! De stand van brackets t.o.v. mijn wangen/ onderlip verandert dan blijkbaar toch steeds een klein beetje, want dit had ik de afgelopen weken eigenlijk nog niet zoals nu. Er gebeurt dus echt wel het één en ander! Ook voel ik met mijn tong dat er wat beweging in mijn voortanden onder zit.
Vandaag geen pap, maar zowel 's ochtends als 's middags heb ik een bruin bolletje met smeerleverworst gegeten. Bij thuiskomst heb ik het opbeetplaatje weer uit gedaan en zo ook stamppot boerenkool en hangop gegeten. Het bloeden bij het uitdoen blijft helaas voortduren, maar het is wel steeds snel over na even spoelen.
Wat mij opvalt, is dat wanneer ik het plaatje weer indoe, mijn ondertanden zich meteen ' settelen' en dat ik dan geen tegendruk meer voel. Dat is tot vorige week wel steeds het geval geweest. Ik vraag mij nu dus wel een beetje af of ik de voor- ondertanden 's nachts niet juist een beetje losdruk door het plaatje? Weer een vraag erbij voor de ortho volgende week!
Inmiddels is het aantal pageviews op dit blog de 3100 gepasseerd. Dat vind ik ontzettend leuk, ik hoop dat er nog lang met mij meegelezen wordt!