17 september.
Vandaag weinig nieuws. De gevoeligheid wordt langzaam steeds minder, eten lukt steeds beter.
Het praten in de klas blijft een wisselend succes, soms heb ik last van speekselvormng en dat is heel onprettig tijdens het praten. Maar grotendeels lukt het wel.
Vandaag had ik na school een cursus. Ik merkte daarbij zelf, dat ik het vervelend vind om iets te zeggen in een gezelschap relatief onbekende collega' s, dus heb ik vooral geluisterd vandaag. Toen ik wel wat zei heb ik eerst aangegeven dat ik sinds kort dit ijzerwerk heb en daardoor nog vreemd praat.
Voor niemand een probleem, maar ik vind het zelf toch wel lastig.
Morgen een studiedag, geen kinderen, kan mijn mond weer wat rust krijgen.
Dan lekker achterover leunen, niks zeggen, alleen maar luisteren en op tijd een keer knikken. groetjes Marie-José. Moest iets kiezen dus bij profiel , wist niet wat.
BeantwoordenVerwijderen