Weekend

14 september.

Vandaag opgestaan met nog heel gevoelige tanden, vooral met poetsen, brr. Het lijkt wat erger dan gisteren.
Wel vandaag al wat vlotter een broodje kunnen eten, hoewel je het eigenlijk geen eten kunt noemen. Ik probeer een beetje te kauwen met mijn ondertanden voor tegen de opbeetplaat, maar die tanden zijn eigenlijk te gevoelig. Bovendien kan ik het eten dan nauwelijks binnenhouden... Niet prettig voor mijn gezelschap! Ik duw het eten dus maar wat fijn met mijn tong tegen de plaat en slik het dan in. Ook het avondeten, vandaag chili con carne. Zo jammer, het smaakt heerlijk, maar het is zo 'n gedoe dat ik er niet van kan genieten, maar blij ben als het op is.
Tussendoor doe ik overdag thuis de plaat af en toe uit, als de druk een beetje teveel wordt. Dan mag ook, als ik maar niet mijn kiezen op elkaar zet, opletten dus.
Vandaag heb ik voor het eerst mijn hardlooprondje, 5 km, gelopen met beugel. Dat ging prima! Volgende keer laat ik wel de opbeetplaat thuis, want dichtbijten doe ik toch niet onder het lopen. Ik loop met mijn mond open om goed door te kunnen ademen. Geen risico dus.
Mijn tong voelt vandaag wel weer minder pijnlijk, de blaartjes lijken wat beter te worden. Dat komt natuurlijk doordat ik in het weekend veel minder praat dan op een werkdag! Morgen nog een rustig dagje wat dat betreft.
Het begint te wennen, ook het ritueel van steeds poetsen en spoelen en schoonmaken. Gelukkig maar, want ik moet het nog lang genoeg doen. Het moet er over 3 jaar natuurlijk fantastisch uitzien!