25 september.
Vandaag had ik na school een werkgroepoverleg. Daar gebeurde iets wat ik al een beetje verwachtte: Ik merk dat mensen die mij niet kennen mij soms wat vreemd aankijken als ik praat. Dat begrijp ik heel goed. Het voelt heel ongemakkelijk voor mij om dat te merken, ik word er onzeker van en houd meer mijn mond dan dat ik actief meepraat. Wat jammer is, want dan word mijn inbreng natuurlijk kleiner.
Het is me de afgelopen twee weken al vaker overkomen en zal natuurlijk nog veel vaker gaan gebeuren de komende maanden. Ik zoek nog een een beetje naar de manier om hiermee om te gaan. Moet ik er iets over zeggen als ik mij voorstel? Of tijdens het gesprek? Of zeg ik helemaal niets?
Mijn beugel is wel iets zichtbaar, maar het opbeetplaatje niet, behalve het ijzertje aan de voorkant wanneer ik voluit lach. En mijn huidige manier van spreken wordt niet door die beugel veroorzaakt, dus daarom ook niet zo snel begrepen denk ik.
Vandaag was verder een dag zoals de andere dagen deze week, wat praten en eten betreft. Geen pijn, alleen ongemak. Nog 2 weken tot de eerste controle.
Ggg
BeantwoordenVerwijderenHallo
BeantwoordenVerwijderenHier ook een 34 jarige beugelbekkie.
Zo af en toe lees ik met je mee maar wil nu toch even je een opbeurende reactie geven.
Heb zelf ook een opbeetplaat gehad maar na twee dagen weigerde ik deze nog te dragen.
Eten ging amper ik verslikte me constant!
Drinken oppassen ander verbrand je je gehemelte ...en als laatste je een beetje verstaanbaar maken....ik was er na twee dagen klaar mee. En ben zelf maar gaan experimenteren zonder opbeetplaat. Ben vooral de eerste maand alleen maar vloeibaar eten of stamppot eten hahaha en dat in de zomer..
' s nachts heb ik de opbeetplaat wel gedragen dit vond ik zelf wel prettiger ivm schijnbaar tandenknarsen. Al met al heb ik gewoon heel erg opgelet met eten zodat ik de slotjes er niet afbijt en tot nu toe lukt dit nog steeds.
Ben benieuwd hoe het jou afgaat.
Liefs een andere trotse beugelbekkie
Ben ik nog even...,
BeantwoordenVerwijderenAls je er echt hinder van hebt zou ik gewoon je ortho bellen en je probleem voorleggen.
Ik heb namelijk na de tweede dag even telefonisch contact gehad en met de ortho overlegt wel heel voorzichtig te zijn met eten etc.
Liefs een trotse beugelbekkie
Ik zou het denk ik even melden vooraf. Als mensen weten waarom je soms wat raar klinkt dan zijn er al geen rare blikken en is er vast veel begrip. En ik heb kinderen met de meest onmogelijke beugels en bitjes gezien die toch vrij snel weer duidelijk spraken. Je moet even wennen aan de nieuwe articulatieplaatsen voor je tong. Komt goed!
BeantwoordenVerwijderenMoeder van Joppe (toevallig ook logopedist)