19 september.
Vandaag een goede dag wat eten betreft. Mijn tanden doen geen pijn meer, ik eet vlot stukjes van een broodje, kiwi, een banaan in plakjes ipv geprakt en vanavond zelfs kleine stukjes pizza. Dat gaat allemaal heel goed. Tussendoor lekker poetsen en spoelen voor het frisse gevoel.
Maar het praten...... Dat is wat anders. In mijn beroep praat je de hele dag, iets waar je je soms wel van bewust bent, maar wat in elk geval ongemerkt en meestal zonder problemen gebeurt. Dat is nu wel wat anders. Ik slis of maak een rare scherpe -s- klank bij woorden met een -s- of een -c-. Daarnaast hoor je steeds dat ik iets in mijn mond heb. Als ik meer zinnen achter elkaar zeg heb ik last van teveel speeksel wat ik tussendoor moet wegslikken of wat zelfs weleens buiten mijn mond belandt.
Het klinkt niet prettig en dat is het dus ook niet. De kinderen reageren er helemaal niet op, wat ik erg knap en lief van ze vind, maar ik ervaar het wel als heel vervelend. Ik ben heel positief dit traject ingegaan en dat blijf ik ook, maar dit deel vind ik wel moeilijk. Misschien ook omdat ik hier van tevoren geen beeld van had. Elke dag probeer ik weer wat beter te praten, ik hoop dat dat ook echt gaat lukken. Er is tenslotte nu pas 1 week voorbij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten