18 oktober.
Vanavond voor het eerst een etentje buitenshuis. Het enige wat ik daarbij vooraf bedacht had, was dat ik mijn opbeetplaatje van tevoren uit zou doen en dan iets van de kaart zou kiezen wat zacht is en dus niet gekauwd hoeft te worden. Dat blijkt nog best een lastige opgave, omdat de meeste gerechten uit verschillende onderdelen samengesteld worden. Ik had nu stukjes lams-, kip- en beefvlees. In kleine stukjes gesneden waren deze goed te eten. Maar de bijgerechten, zoals gemengde salade, koude krieltjessalade en gepofte maïskolf, blijken stuk voor stuk behoorlijke hindernissen.
Het feit dat je niet gedachteloos van de kaart kunt kiezen en daarna heel voorzichtig moet eten terwijl er voortdurend van alles tussen en onder je beugel kruipt, neemt het plezier van eten voor een groot deel weg.Vervolgens heb je achteraf nog een flinke klus aan poetsen en spoelen, tot je weer het gevoel hebt dat alles fris en schoon is.
Natuurlijk moet je dit soort probleempjes relativeren, maar ik vind het wel jammer. Het zal over enkele maanden wel wat beter gaan, als ik weer mag kauwen en niet zo voorzichtig moet doen om maar geen brackets af te breken. Aangezien ik ook de komende 2 avonden niet thuis eet, probeer ik daar toch maar zoveel mogelijk van te genieten. En intussen natuurlijk het einddoel voor ogen te houden!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten